Лінкі ўнівэрсальнага доступу

«Можа, прыйдзе экскаватар і выгрызе балькон» — Бяляцкі пра арышт ягонай кватэры


Алесь Бяляцкі

Алесь Бяляцкі

Арышт часткі сваёй кватэры праваабаронца Алесь Бяляцкі лічыць працягам палітыкі перасьледу актывістаў.

Кіраўнік праваабарончага цэнтру «Вясна» Алесь Бяляцкі атрымаў пастанову аддзелу прымусовага выкананьня Партызанскага раёну Менску пра тое, што на долю кватэры, у якой ён пражывае зь сям’ёй, накладзены арышт. Ліст быў выдадзены ў аддзел толькі 14 сьнежня 2015 году, праз 4 гады пасьля напісаньня. Як распавёў Свабодзе Бяляцкі, як будуць канфіскоўваць 18/100 кватэры, ён ня ведае, але наконт прычын «запозьненай» канфіскацыі здагадваецца:

«Ёсьць рашэньне аб выкананьні судовага рашэньня 2011 году, калі мяне судзілі чатыры з паловай гады таму, пра канфіскацыю маёмасьці. Пасьля таго як маёмасьць была падзеленая, частка кватэры, у якой мы жывем з жонкай, была вызваленая ад арышту, фактычна там і жылі.

Я гэта зьвязваю, канечне, са сваёй праваабарончай актыўнасьцю (...). Бачна, што цярпелі, пакуль выбары ня скончыліся, а цяпер вырашылі знайсьці нейкі мэханізм уплыву.

Цяпер яны схамянуліся, вырашылі выканаць рашэньне. Ініцыятыва паходзіць зь Першамайскага суду. Але я гэта зьвязваю, канечне, са сваёй праваабарончай актыўнасьцю, таму што паўтара года, як я выйшаў са зьняволеньня, я працягваю сваю праваабарончую працу. Бачна, што цярпелі, пакуль выбары ня скончыліся, а цяпер вырашылі знайсьці нейкі мэханізм уплыву. Тым больш пастанова зьявілася падчас нястомных патрабаваньняў з боку Эўразьвязу пра рэабілітацыю палітычных зьняволеных і пасьля рашэньня Камітэту па правах чалавека ААН, дзе таксама было сказана пра перагляд, скасаваньне судовага рашэньня і аднаўленьне ўсіх правоў.

Бачна, што беларускія ўлады паказваюць, як яны ставяцца да рашэньняў міжнародных арганізацыяў, куды Беларусь уваходзіць, і да пазыцыі Эўрапейскага Зьвязу. Такі вось трывожны сыгнал. Фактычна, справы рэпрэсіяў, якія былі распачатыя ў 2011-м годзе, ня скончаныя. Гэта трэба разглядаць у кантэксьце іншых спраў — у тым ліку таго, што ня скончаная справа супраць Алеся Міхалевіча, распачатая ў 2010 годзе. Гэта працяг палітыкі перасьледу грамадзкіх актывістаў і праваабаронцаў.

Мы там жывем у гэтай кватэры, яна ня можа быць апячатаная. Цяпер я ня ведаю, якія наступныя крокі будуць. Мабыць, будуць спрабаваць забраць тую адну пятую. Як гэта будзе рэальна рабіцца, цяжка сказаць. Можа, прыйдзе экскаватар і выгрызе балькон ці яшчэ што-небудзь. У мяне яшчэ ёсьць хата ў вёсцы, але ў Менску ўжо ня будзе дзе жыць».

Паказаць камэнтары

XS
SM
MD
LG