Лінкі ўнівэрсальнага доступу

Апытаньне ў Гомелі: «Гэта ня ён адсунуў Алексіевіч ад сябе — гэта яна адсунула Лукашэнку на задворкі»


Аляксандар Лукашэнка, Сьвятлана Алексіевіч

Аляксандар Лукашэнка, Сьвятлана Алексіевіч

«Ці ведаеце вы, чаму Лукашэнку не падабаецца грамадзянская пазыцыя нобэлеўскай ляўрэаткі Алексіевіч? На чыім баку асабіста вы ў гэтай спрэчцы?» На гэтае пытаньне адказваюць жыхары Гомеля.

Кабета сярэдніх гадоў: «Алексіевіч на ўсе пытаньні пра тое, што адбываецца ў нашай краіне, у тым ліку і пра нядаўнія выбары, дала свае меркаваньні: Лукашэнка залежыць ад Расеі, ад Пуціна. Ня трэба нейкіх там „зялёных чалавечкаў“, ваенных апэрацыяў, варта толькі адключыць газ і нафту — і мы будзем зімаваць, як на лёдзе. Казала, што выбары ў нас як пры Сталіну: няважна, як галасуюць, важна, як лічаць. Таму Лукашэнка і казаў, што Алексіевіч выліла на краіну цэбар бруду. Я на баку Алексіевіч, яна кажа праўду».

Пэнсіянэр: «Выдатнага ў Алексіевіч нічога няма. Яе выказваньняў не падзяляю, хоць я не падзяляю і пазыцыю Лукашэнкі».

Кабета ў гадах: «Ну, нам, людзям, хтосьці калісьці не падабаецца. Так і ён. Можа, у яго антыпатыя да яе. Магчыма, тое, што яна піша, яму не падабаецца. У яе цяжкія кнігі. Кепска адклікаецца? Мы ж пра яго іншым разам ад злосьці таксама кепска кажам. Так і жывём, такая мы нацыя».

Студэнт: «Ён наагул не прывык да крытыкі. Усе людзі павінны думаць, як ён — гэта значыць па загадзе. Такое маё меркаваньне».

Пяцідзесяцігадовы мужчына: «У Лукашэнкі гэта канкурэнтка. Ён у нас галоўны пісьменьнік, хакеіст, футбаліст, камбайнэр і гэтак далей. Таму яму й не падабаецца пазыцыя, бо нобэлеўскага ляўрэата далі не яму, а Алексіевіч. Асабіста я, канечне, на баку Алексіевіч. Яна сапраўдная пісьменьніца. Лукашэнка — гэта дырэктар адсталага саўгаса, які цяпер ператварыў у саўгас усю нашу дзяржаву».

Рабочы: «Яму шмат што не падабаецца. У Лукашэнкі трэба спытаць, а ня ў нас. Няхай яны самі спрачаюцца. У мяне ёсьць з кім спрачацца без Лукашэнкі і Алексіевіч».

Кабета інтэлігентнага выгляду: «Я ведаю, што калі яна толькі выпусьціла першыя кнігі, то вымушана была зьехаць за мяжу з-за крытыкі Лукашэнкі. А цяпер яна вярнулася ў Беларусь і, па-мойму, яе ўсе ўшаноўваюць, у тым ліку і сам прэзыдэнт віншаваў яе з гэтай прэміяй. Усё, што робіцца ў гэтым сьвеце, трэба, каб людзі ведалі. І калі яна піша пра гэта і ёй далі прэмію, значыць, яе праца таго заслугоўвае. Значыць, гэта праўда і людзям гэта цікава. У любым выпадку, пры любой уладзе — хто б там ні быў — трэба паважаць думку чалавека».

Студэнт-другакурсьнік: «Магчыма, таму, што яна крытыкуе ўрад Беларусі».

Грамадзкі актывіст: «Лукашэнка — савецкі чалавек. І краінай ён кіруе па-савецку. Ён не разьвіваецца, ён застаўся ў мінулай эпосе. Я не магу быць на баку Лукашэнкі. Бо Лукашэнка — гэта мінулае, а я хачу жыць будучым. А будучае — гэта Алексіевіч».

Інжынэр-будаўнік: «Падобная сытуацыя была з Бродзкім. Я думаю, што цяпер мала хто памятае, калі наагул памятаюць, пры чыёй уладзе выганялі Бродзкага з Савецкага Саюзу. Хто там быў — Хрушчоў, Брэжнеў? Аднак цяперашняе пакаленьне добра ведае, хто такі Бродзкі. Будзе прыкладна тое ж самае. Пройдзе некаторы час, усе будуць ведаць Алексіевіч, але мала хто будзе ведаць Лукашэнку. Магчыма, толькі ў зьвязку з тым, што гэта першы прэзыдэнт Беларусі, і то нейкі няўдалы. Пазыцыю Лукашэнкі могуць падтрымліваць толькі зацікаўленыя структуры, ім жа і створаныя. Нобэлеўскага ляўрэата, тым больш першага ў Беларусі, трэба на руках насіць. Гэта сумленьне нацыі — так атрымліваецца. А Лукашэнка спакойна яго адсоўвае ад сябе. Але гэта ня ён адсунуў Алексіевіч ад сябе — гэта яна адсунула Лукашэнку на задворкі.Там яму й месца».

XS
SM
MD
LG