Лінкі ўнівэрсальнага доступу

Наталка Белазёрава: Мо ўкраінцы сьмяяліся ня з мовы, а з таго, як я лапатала


Наталка Белазёрава

Наталка Белазёрава

Беларуская танцорка з шоў на ўкраінскім тэлеканале СТБ не крыўдуе на судзьдзяў, далей вучыцца танцам і жыве паводле прынцыпу: «нос угору, хвост пісталетам!»

Вядоўцы «Танцуюць усе» на ўкраінскім тэлеканале СТБ бурна адрэагавалі на мову беларускай канкурсанткі. Многім здалося, што сваімі паводзінамі яны абразілі і канкурсантку, і беларускую мову.

Праграма здымалася яшчэ ў красавіку, а выйшла ў верасьні, распавядае Наталка Белазёрава Свабодзе:

«Гэта быў першы раз, калі я сутыкнулася з тым, што ўкраінцы мяне не разумеюць. У мяне было шмат сяброў з Украіны, заўсёды я размаўляла зь імі па-беларуску, а яны са мной па-ўкраінску. Канешне, я была ў шоку. Як пісалі дзесьці ў камэнтарах, мо так і было, што ў вачох у мяне было „куды я патрапіла“, бо я шчыра не чакала такой рэакцыі.

Калі першы кастынг праходзіў у Менску, усе сябры журы размаўлялі са мной па-ўкраінску, мяне гэта вельмі цешыла. Таму я безь ніякіх задніх думак прапанавала ім у Кіеве, каб яны са мной размаўлялі па-ўкраінску, а я зь імі — па-беларуску.

Я ня ведаю, што здарылася. Не магу сказаць, што яны сьмяяліся менавіта з танца ці з мовы. Мо сьмяяліся ад таго, што я занадта хутка гаварыла. Мо гэта нават мая праблема была, магла б павольней казаць ці менш балбатаць. Гэта ж не такая самая мова, розныя мовы. Дробныя адрозьненьні маглі падацца дзіўнымі і сьмешнымі. Але цяжка штосьці гаварыць.

Хачу яшчэ раз зацьвердзіць, што ня маю крыўды на судзьдзяў. Што было, тое было. Я не хачу разьдзьмуваць з мухі слана».

Наталка кажа, што заўважала, што ўкраінамоўныя ўкраінцы лепш разумеюць беларускую мову за расейскамоўных. А калі яна прапаноўвала ўкраінцам размаўляць з сабой па-ўкраінску, а не на «замежнай расейскай мове», тыя радаваліся:

«Калі я працавала ў салёне з продажамі, да мяне прыходзіла шмат украінцаў, якія побач працавалі. Я ім адразу казала: я разумею ўкраінскую, вы размаўляйце па-ўкраінску, я буду па-беларуску. І ніякіх пытаньняў не было. Наадварот — вялікая радасьць была, што яны могуць зь беларусам на сваёй мове пагаварыць».

Наталка танчыць "мітусь" у Аўстрыі:

Дзяўчына распавядае, што на конкурс патрапіла не адразу — не атрымалася паехаць зь Менску ў Кіеў, а пасьля давялося з Аўстрыі вяртацца ў Беларусь:

«Пра конкурс я даведалася за год да таго, як паехала запісвацца. Запрасілі праз „УКантакце“ ў суполку. Я тады танчыла ірляндзкія танцы, дык мяне запрасілі ў Кіеў, але я не паехала, бо з часам не атрымлівалася. А потым так атрымалася, што калі мне патэлефанавалі ў студзені, запрасілі асабіста на кастынг, я была ў Аўстрыі. Як сьнег на галаву! Сяджу ў Аўстрыі, а запрашаюць на кастынг у Менску. Вырашыла, раз не змагла ў мінулым годзе прыехаць, трэба паспрабаваць цяпер. Але ўжо быў сольны беларускі танец, бо яго ж трэба было ў Аўстрыі паказваць. Ну і падумала, што я беларуска і хачу паказаць сваю краіну, дык чаго я буду паказваць ірляндзкі танец, які танчыла ў мінулым годзе, калі магу штосьці новае, мо больш цікавае паказаць, што мне бліжэй да душы».

Так ці іначай, лёс Наталкі, як яна сама лічыць, склаўся ўдала: цяпер ён зьвязаны з танцамі наўпрост. Пасьля трох год навучаньня на эканаміста яна перайшла ў польскі ўнівэрсытэт, дзе стала займацца танцамі:

«Я правучылася тры гады на эканамічным факультэце БДУ ў Менску — і тры гады зьбіралася яго кідаць. Пасьля першага курсу хацела паступаць у Акадэмію мастацтваў на акторскае, але ня склалася, бо ад’яжджала на час экзамэнаў. Пасьля другога курсу зноў хацела кідаць, зноў хадзіла на кансультацыі, але выйграла стыпэндыяльную праграму ў Аўстрыі — вырашыла, што паеду. Ну а пасьля трэцяга курсу ўжо сапраўды паступала ў Акадэмію мастацтваў (зразумела, што няма матывацыі вучыцца ў БДУ), але не паступіла. Потым паступала ў Польшчу, разумела, што гэта было хіба не маёй апошняй надзеяй, бо ніяк не хацела працягваць на эканоміцы вучыцца, што ніколі добрым эканамістам ня буду, выкладчыкі гэта таксама ведалі. Ну і плюс што я была адзіная беларускамоўная на сваім факультэце — гэта дало сваё.

Па іроніі лёсу, іспыт у Польшчу я здавала ў Кіеве, у тым жа самым месцы, куды на кастынг прыяжджала. Паступіла, хаця сама яшчэ ў гэта не паверыла. Цяпер ужо два тыдні заняткі, вучуся на кірунку „Танец“ у Акадэміі гуманістычна-эканамічнай у Лодзі. Ня веру дагэтуль, што ідучы да сваёй мары, нарэшце ўстала на правільны шлях, што буду прафэсійна танчыць. У нас дэкан усё для нас робіць, цудоўная заля для танцаў — цудоўнае ўсё, ня ведаю нават, як гэта апісаць! Ну і не зьбіраюся спыняць удзел у конкурсах. Я ўжо зразумела, што не магу жыць бяз гэтага духу спаборніцтва. Буду спрабаваць ісьці далей, нос угору, хвост пісталетам!»

Пра сваё ўражаньні ад удзелу ва ўкраінскім тэлешоў Наталка Белазёрава напісала верш.

Паказаць камэнтары

XS
SM
MD
LG