Лінкі ўнівэрсальнага доступу

«Мы прыйдзем у Беласток, бо гэта ж наша тэрыторыя» і яшчэ 31 афарызм Улаховіча


Мікалай Улаховіч

Мікалай Улаховіч

Зь дзясятак мясцовых прадстаўнікоў ГА «Беларускае казацтва» прыйшлі 7 кастрычніка на сустрэчу з кандыдатам на прэзыдэнта ў Віцебску ў форменным адзеньні.

Апрача іх, паўтузіна журналістаў ды міжнародных назіральнікаў, у актавай залі сярэдняй школы № 31 прысутнічалі некалькі спадароў у цывільным і некалькі настаўніц.

Гэтыя спадарыні раздавалі прысутным праграму Мікалая Ўлаховіча, а празь некаторы час, выбачыўшыся, пайшлі на ўрокі.

Сустрэча была нядоўгая — усяго каля 45 хвілін. Напрыканцы прагучала прапанова задаваць пытаньні, але ніхто, апрача польскага журналіста, гэтага не зрабіў. Адзінае пытаньне было такое: «Як вы, у выпадку абраньня прэзыдэнтам, будзеце будаваць адносіны з Польшчай?» Спадар Улаховіч адказаў:

«Мы прыйдзем у Беласток, бо гэта ж наша тэрыторыя. Ну, і будзем з вамі сябраваць».

Падобнымі досьціпамі была напоўнена ўся прамова кандыдата, у якой ён асобна спыняўся на некаторых тэмах. Найлепш будзе не пераказваць, а цытаваць самога Мікалая Ўлаховіча.

Пра беларускую мову, Пагоню і бел-чырвона-белы сьцяг

«Я не хачу аднойчы прачнуцца ў іншай краіне. З Пагоняй. Я ня супраць Пагоні, але навошта табе Пагоня, калі ты нічога ня еўшы? Табе трэба гэтая Пагоня?»

«Я да 5-й клясы вучыўся ў беларускай школе. Потым было дужа цяжка перавучвацца, каб вывучыць расейскую мову. Нам такога больш ня трэба».

«У мяне бацька быў партызан, яго паліцаі выдалі, зь бел-чырвона-белымі павязкамі на руках. Цудам уратаваўся сам, толькі ў 1950-я даведаўся, што і яго сям’я ацалела. Дык хіба я магу быць за бел-чырвона-белы сьцяг?»

«Мы зьменім сымбалі ва ўнісон сёньняшняму дню. Яны будуць і не савецкія, і не беларускія. Пагоні і бел-чырвона-белага сьцяга тут ня будзе».

«Ніколі ня быў супраць беларускай мовы. Але каб яна не была моднічаньнем. Есьць на тэлевізіі такія дыктары — у іх у галаве не сказана, што яны ведаюць беларускую мову».

Народу на сустрэчы было ня больш за 20–25 чалавек

Народу на сустрэчы было ня больш за 20–25 чалавек

Пра цяперашнюю ўладу, прэзыдэнцкія выбары і ката Барсіка

«Прэзыдэнтам можа быць кожны, хто адчувае, што можа прынесьці карысьць краіне. Але я сюды ўлез, і мне не спадабалася, што ў прэзыдэнты можа пайсьці кожны, хто захоча. Ну вось уявіце: вось тут сяджу я, а побач кот Барсік».

«Учора ў Гародні да мяне людзей не пусьцілі. Нікога не паклікалі. Поўная блякада. У Віцебску вось таксама. А думаў, што тут навучальная ўстанова, дык і моладзь прыйдзе. А няма.

Вы мне мусілі даць з кім паразмаўляць!»

«Чыноўнікі хочуць адседзецца. Думаюць, што пераседзяць гэтыя выбары, і ўсё».

«Гэтая ўлада ўжо сябе зжыла і нічога больш выдумаць ня можа. Нам патрэбны прэзыдэнт — геніяльны топ-мэнэджэр».

«Нельга быць добрым царом. Усім па завушніцы не раздасі».

«Я паказаў, што такое беларускае казацтва. З маімі казакамі размаўляць няпроста. Яны заўжды з шашкай і на кані! Ну, гэта я так жартую. Ня бойцеся чалавека са стрэльбай».

«Я ня стаў працаваць зь Ціцянковым, адмовіўся. І шмат з кім яшчэ. Але пакуль мне нічога нельга пра гэта распавядаць».

«Гэтыя выбары я ўжо выйграў. І не глядзіце, што тут да мяне так мала народу прыйшло! Я зразумеў, што самае галоўнае — гэта новае партыйнае будаўніцтва».

«Мы, наша партыя, заваюем давер народа. Бо цяпер у нас надта жорсткая ўлада. Але я памятаю, як пасьля путчу выходзілі нават з КПСС — як гусі, адзін за адным».

«Гасподзь скінуў нам гэтую незалежнасьць».

Пра «Плошчу» і Севярынца

«Навошта хадзіць „на Плошчу“! Гэта не адпавядае цяперашняй сытуацыі. На „плошчы“ вы абламаеце зубы! Ва ўладу трэба прасоўвацца праз партыі».

«Як во прыйдзе раптам да ўлады гаспадзін Севярынец! Гэта ж „Малады фронт“ = Севярынец. А ў „Маладога фронту“ што на плякатах? „Наш Ленін — гэта Бандэра“».

Пра Ўкраіну

«Вось Севярынец і Лябедзька кідаліся са мной біцца. Так і было. І Севярынец крычаў: „Усіх беларускіх хлопцаў — у АТА!“»

«У ДНР мы ня пойдзем ваяваць. Каб нашы хлопцы туды ішлі, я супраць. Але каб нашы хлопцы не ішлі ў АТА. Вось Чаркашын загінуў не за сваю краіну. Паміналі яго тут, а што ён зрабіў для Беларусі?»

«Беларусь павінна стаць палітычнай пляцоўкай, каб замірыць Украіну і Расею».

Віцебскія казакі

Віцебскія казакі

Пра Пуціна, Расею і сусьветны крызіс

«Сусьветны крызіс — ён паўсюль. І толькі разам з Расеяй мы зможам зь яго выйсьці. Вось тут моладзь незадаволеная, што ў мяне прарасейскія настроі. А ў мяне такія настроі!»

«Я не праўладны кандыдат і не прарасейскі. Бо Расея грошай не дае. Каб давала, дык і ўзяў бы — пасьля выбараў».

«Наша аснова — русізм. Мы ўсе — тры галіны аднаго дрэва, рускія, беларусы і маларосы. І калі мы гэтага не захаваем, а мы гэта ўжо не захавалі, бо ўжо ёсьць канфлікт ва Ўкраіне, — гэта вельмі кепска».

«Вось тут кажуць: мы супраць расейскіх вайсковых баз. Нават Лукашэнка выказаўся. А што пра гэта гаварыць — што ты супраць? Яны ж ужо ёсьць! І ня нейкія там базы, а аб’яднаныя вайсковыя сілы дзьвюх дзяржаваў! Якая яшчэ можа быць „база“? Пра што вы гаворыце...»

«Я за Пуціна, што ён узяў Крым. Я ўсе рукі „за“. Маладзец, гэта ягоная гістарычная місія, і яна ў вякі ўвайшла! Крым быў расейскі, гэта Хрушчоў сеў, сала паеў і аддаў. Парадаваўся жыцьцю, разумееце?»

Пра Эўразьвяз

«Свабода — дзе яна? Гэта расплывістае азначэньне — свабода. Вось эўрапейскія краіны яднаюцца, каб перамагчы амэрыканскую свабоду».

«Беларусь — не эўрапейская краіна. Нам трэба яшчэ адукацыя. І мала адукацыі — трэба яшчэ й культура. А ў нас культура свая».

«Я за супрацоўніцтва з Польшчай, яна ж такая самая блізкая, як і Расея. Толькі вось з Расеяй у нас больш такія эканамічныя стасункі. А ў Польшчы нашы тавары часта не бяруць. Напэўна, трэба нешта мяняць. А сяброўскія, культурніцкія стасункі трэба разьвіваць!»

Я за сувязі з Эўразьвязам. Ёсьць шмат краін, дзе нас прымуць як работнікаў».

Пра эканоміку

«Ён, бачыце, эканаміст! Нейкі сысунок, малады, як павіян. Ды ў яго столькі зубоў ня вырасла, колькі я іх зьеў на эканоміцы! Ён кажа „Ля-ля-ля, мы сюды інвэстараў паклічам“. Ды які інвэстар сюды пойдзе!»

​«Якія рэформы? Нельга ніякіх рэформаў, не падрыхтаваўшыся да іх. Вы спачатку падгадуйце цэлае пакаленьне, потым настаўнікаў, якія будуць вучыць, а потым — да рэформаў.

Бо рэформы ні да чога не давядуць.

Усё, што было да сёньняшняга дня, — гэта рэформы, прыдуманыя сёньняшняй уладай. А яна вытхнулася, гэтая ўлада! Таму няхай на арэну выходзяць новыя твары! І я прыйшоў сюды ня проста так, а як кандыдат у прэзыдэнты».

Напрыканцы сваіх кароткіх тэзісаў Мікалай Улаховіч выгукнуў «Люба!» Казакі ў першым шэрагу нястройна падтрымалі.

Паказаць камэнтары

XS
SM
MD
LG