Лінкі ўнівэрсальнага доступу

logo-print

Работа над памылкамі


Маргерыт Жэрар, «Каціны абед».

Маргерыт Жэрар, «Каціны абед».

Месяц таму яна раўла, ня могучы сказаць, што коціка ейнага нехта моцна зьбіў. Есьці сам ня мог — дапамагалі выжыць кропельніцамі.

— Жывёлінку заўжды шкада больш... Не пушчай на двор. Ён жа кастраваны, слабейшы!

— Справа не ў зьвярах! Жывадзёраў шмат пад Менскам. Свайго ката ці сабаку яны любяць. Чужога, калі ў агарод улезе — чакае камень ці, як у тым мультфільме, «нагою пад жывот».

Тыдзень таму яна раўла, ня могучы сказаць, што коцік зьнік і, мусіць, ня вернецца.

А сёньня — паказала сябрам фота з новым коцікам, прыціснутым да шчакі.

— Гэтага не каструем, — сказала.

Юлія Цяльпук

Шаноўныя чытачы, у гэтай рубрыцы кожны з вас можа апублікаваць свой тэкст, калі запрапануе цікавую тэму і ўкладзецца ў 100 словаў. Прысылайце свае прапановы на адрас svaboda@rferl.org

XS
SM
MD
LG