Лінкі ўнівэрсальнага доступу

logo-print

Зусім нядаўна давялося разважаць пра магчымы выбар беларускіх прыўладных элітаў у сьвятле імклівай самаізаляцыі Расеі.

Для мяне відавочна, што далёка ня ўсе грамадзяне Беларусі сядзяць на інфармацыйных патоках пяцідзесяці крыніц, параўноўваюць, аналізуюць, робяць прагнозы. Але, выглядае, што цяпер і шырокія масы сутыкнуліся зь няпростым выбарам будучыні для сябе і краіны. Хоць бы на інтуітыўным узроўні.

Хочам таго ці не, спажывецкія рэфлексы датычаць і ўспрыняцьця інфармацыі. Ні ў каго не выклікае сумневу, што даволі значная частка беларускіх спажыўцоў інфармацыі знаходзіцца пад уплывам расейскіх СМІ.

Па вялікім рахунку, так было ад зьяўленьня ў СССР тэлевізіі. Заўжды маскоўскія каналы болі больш якаснымі і адпаведна цікавымі, чым БТ.

Цяпер і «тожа рускім», якія «за Пуціна» давядзецца выбіраць: зьнішчаць ежу, ці не? У сэнсе, падтрымліваць тое шоў, якое яны назіраюць на расТВ, ці не. Бо ўжо нельга быць «крыху за Пуціна», а крыху супраць.

Гэта зь Беларусі добра сачыць за фантасмагорыяй, якая разгортваецца за ўсходняй мяжой. «Няма мяжы!» – казалі мне знаёмыя, для якіх мяжа – гэта найперш пашпартны кантроль. Думаю, лінія, за якой зьнішчаюць ежу, – гэта больш важка, чым праверка пашпарту. Больш канцэптуальна.

Илья Луговой: – Ды не жратву паляць, а кантрафакт.

Гэта з камэнтаў да паста літаратаркі і тэлевядоўцы Тамара Лисицкая, якая шакаваная тым, што бачыць. То бок, адзін беларус з вышэйшай адукацыяй іншым сабе падобным спрабуе патлумачыць, што ў Расеі проста выконваюць закон.

Не. У Расеі ідзе вялікае шоў, якое ставіць электарат Пуціна ў вельмі ня/простае становішча. Альбо вы за Пуціна, і тады падтрымліваеце ўсе без агаворак ягоныя дзеяньні, альбо вы супраць.

Трэніроўка на ежы. У краіне, якая з татальнай нястачы прадуктаў харчаваньня выкараскалася гадоў пятнаццаць як – менш за генэрацыю таму. Перад тым у Расеі (РСФСР) былі баі за сасіскі ў даўжэзных чэргах, перад тым – харчовыя карткі, перад тым – проста голад.

Беларуская зямля ўвесь час свайго існаваньня жыла то ня мяжы, то ўнутры на ўскрайку велічэзнай варонкі, віру, які закручвае ўсярэдзіну здаровыя сэнсы і сілы.

Цяпер мы зноў па той бок зьнешняга пэрымэтру варонкі, але вельмі-вельмі блізка. Што рабіць? Стаць далей і трымацца за сьценку, каб не закруціла. У нашым выпадку «сьценка» – гэта мяжа Эўразвязу.

Бо калі ў Расеі сапраўды жывуць пэўнымі эзатэрычнымі ідэямі на мяжы з шаманствам, то для беларускага чалавека дабрабыт – гэта і ёсьць культ. Хай сабе каструбаваты, затое надзейны.

Пра высокія матэрыі можа думаць толькі той чалавек, якому не трэба штодня выжываць на ўзроўні халадзільніка.

Ваша меркаваньне

Паказаць камэнтары

XS
SM
MD
LG