Лінкі ўнівэрсальнага доступу

Лісты да Адзінага Прэзыдэнта: «Калі мы выкінем прэзідэнта, дык ён захварэе, ці бронь божа, памрэ, або зноў падасца на выбары...»


Пасьля абвяшчэньня выбараў ну як прарвала. Рэдакцыя Свабоды атрымала мноства лістоў ад працоўных, мясцовага начальства і проста лайдакоў, а таксама жанчын, прадпрымальнікаў і іншых асобаў сумнеўных прафэсіяў. Усе рэжуць праўду-матку, дзе б яна не хавалася, бо душа гарыць і ў роце перасохла. Будзем друкаваць як напісана, бо праўды не заглушыш.

Дарагі і адзіны таварыш прафсаюзаў!

Зьвяртаемся да вас ад імя ўсё нашай федэрацыі, нават уключна зь нерэгулярнымі плацельшчыкамі ўзносаў, якіх яшчэ ёсьць.

Ужо колькі часу на нашай планеце побач з намі, почасту на аддалёных, дзікіх ускраінах сталіц, — жыве адна з самых сацыяльна неабароненых груп чалавецтва — прэзідэнты. Працавітыя, але паражоныя ў правах гаротнікі, загнаныя ў цесную рэзэрвацыю, якую памылкова называюць «рэзыдэнцыяй».

І за што, і пасьля чаго?! Ненармаваны працоўны дзень, пастаяннае парушэнне агульначалавечага права на прыватнае жыцьцё. Абмежаваная, як правіла, двума куцымі тэрмінамі пасада, прыкрая немагчымасць далейшага кар’ернага роста, не кажучы ўжо пра імпічмент і іншыя перашкоды з боку парламенцкіх гультаёў. Недатрыманне базавых правілаў гігіены пры частаванні хлебам-соллю ля загазаваных трапаў самалётаў у нецывілізаваных кутках планеты і цалаванні непрадэзінфікаваных немаўлят перад асьляпляльнымі ўспышкамі камер.

Гэта толькі малы сьпіс усіх сацыяльных несправядлівасьцяў, якімі «цывілізаваны» сьвет частуе сваіх пасынкаў, усенароднаабраных прэзідэнтаў. Цягамотныя расследаванні карупцыйных скандалаў і абуральныя прыводы ў паліцыю для дачы паказаньняў даўно сталі штодзённасьцю пост-прэзыдэнцкіх будняў.

За права ўсяго-толькі сесці на сваё законнае працоўнае крэсла прэзідэнтам почасту даводзіцца ладзіць доўгія выбарчыя кампаніі, якія ніякім чынам не залічваюцца ў працоўны стаж.

Нядаўна мы віталі Ваш новы дэкрэт пра спрашчэнні ўмоў для стварэння прафсаюзаў. Гэтым дэкрэтам у нашай краіны з’явіўся рэальны шанец прадэманстраваць усяму «цывілізаванаму» свету, што такое стопрацэнтная сацыяльная дзяржава, дзе дбаюць не толькі пра растлусьцелы сярэдні клас. Наша фэдэрацыі прапануе Вам стварыць першы ў свеце прэзідэнцкі прафсаюз, а дакладней, Прафсаюз Прэзідэнтаў, скарочана — «ПРАПРЭ».

Па-першае, ПРАПРЭ будзе мець права патрабаваць адмены тэрмінаў знаходжаньня на пасадзе для прэзыдэнтаў, якія яе ўжо займаюць. Гэтыя абмежаваньні супярэчаць усеагульнай дэкларацыі правоў чалавека і зьяўляюцца на самрэч формай забароны на прафэсію.

Па-другое, ПРАПРЭ зможа выступіць за увядзенне сістэмы гарантыяў для гарантаў.

Калі жыхарам краіны падабаецца малады спецыяліст, пасля выпрабаваўчага тэрміну ў пяць-сем гадоў, падчас якога стажор мусіў зарэкамендаваць сябе на займанай пасадзе, давесці прафпрыдатнасць, прадэманстраваць навыкі ў кіраванні масамі: скажам, распусціў парламент ці разагнаў шматтысячныя дэманстрацыі, — усё, чаго цягнуць, — калі ласка прымайце яго на пастаянную працу, стандартны пяцікадэнцыйны кантракт. Каб ні ў кога не балела галава: ні ў народа-працадаўцы, ні ў слугі народа.

Прэзідэнты павінны бачыць, што праз іх не пераступілі, абдарылі надзеяй, што у гэтай краіне ў іх ёсць працоўнае заўтра. Што тытул «лідэр нацыі» падмацаваны рэальным сацпакетам, а не паказнымі выгодамі як то лімузін ці залаты батон на працоўным стале, якія сёння ёсць, а праз год — канфіскавалі.

Трэба мець на ўвазе, што нельга губляць нашых людзей. Калі мы выкінем прэзідэнта, дык ён пойдзе захварэе, ці бронь божа, памрэ, ці чур нас, госпадзе — зноў падасца на выбары. А ўсе гэтыя сацыяльна значныя дзеянні вядуць да не абы-якіх дзяржаўных растрат або пазычэння жалобных лафетаў у больш спрактыкаваных у гэтай справе суседзяў. Ці варта казаць, што ўслед за пазычанымі лафетамі на нашу шматпакутную зямлю могуць прыйсці і суседзкія патрабаванні аб стварэнні артылерыйскіх вайсковых баз?

Разам з тым, прэзідэнты як перадавая частка нашага грамадства, самі маглі б паслужыць прыкладам для астатніх працаўнікоў краіны. Тут бачацца два шляхі. Як Вы цудоўна разумееце пасля сёлетніх выбараў пойдзе гутарка пра павышэнне пенсійнага ўзросту. Дык вось, адзін варыянт — ПРАПРЭ можа прапанаваць павысіць пенсійны ўзрост прэзідэнтам ужо сёння. У гэтым важным паказчыку прэзідэнты павінны ахвяраваць сабою і закласці высокую верхнюю планку для ўсяго грамадства. Дзевяноста пяць гадоў для мужчын-прэзідэнтаў, і дзевяноста — для жанчын-прэзідэнтак.

Другі варыянт — пэнсійны ўзрост не чапаць, але лічыць узрост прэзыдэнта ад моманту заняцьця пасады альбо зь любога іншага зручнага моманту.

Шмат якія іншыя задачы стаяць перад ПРАПРЭ — выпрацаваць палажэньне аб прыняцці ў прафсаюз дзяцей прэзыдэнтаў, правілы перадачы прафсаюзнага білета ў спадчыну, пытанне аб пажыццёвым вызваленні ад аплаты узносаў.

Пачаць можна са стварэньня першапачатковага аргаддзела ПРАПРЭ, з выдзяленьня офісных памяшканьняў у цэнтры і сотак у гарадзкой рысе, а крыніцай фінансаваньня павінен стаць новаствораны прафсаюз дармаедаў, бо хто не працуе, няхай ПРАПРЭ мацуе!

Жыве ПРАПРЭ!

Ваша назаўсёды фэдэрацыя.

XS
SM
MD
LG