Лінкі ўнівэрсальнага доступу

Пра майго Дзеда Мароза


Робэрт Уолтэр Уір, «Сьвяты Мікалай» (фрагмэнт), 1837.

Робэрт Уолтэр Уір, «Сьвяты Мікалай» (фрагмэнт), 1837.

Майго дзядулю ўсе звалі Дзед Мароз, проста прозьвішча ў яго было такое. Таму пытаньня «Дзед Мароз — сапраўдны?» для мяне не існавала. Ён быў самы сапраўдны, самы добры і самы вясёлы. Нават нарадзіўся, як і належыць Дзеду Марозу, пад Новы Год, у сьнежнi.

Жаданьне і ўменьне жартаваць — адна зь ягоных неспасьціжных таямніцаў.

Рэпрэсіі, страта бацькі, брата, Сыбір, падлетак на вайне, цяжкія раненьні... Такім было ягонае жыцьцё.

Усьмешкі, жарты-прымаўкі, любімы трафэйны гармонік... Такім запомніўся.

Аднойчы яго не стала. Ён сышоў у студзені, пасьля Новага Году. Як і належыць самаму сапраўднаму Дзеду Марозу.

(Лі. К.)

Шаноўныя чытачы, у гэтай рубрыцы кожны з вас можа апублікаваць свой тэкст, калі запрапануе цікавую тэму і ўкладзецца ў 100 словаў. Прысылайце свае прапановы на адрас maksymiukj@rferl. org. Аўтарства чытацкіх допісаў пазначым, ганарараў плаціць ня будзем.

Паказаць камэнтары

XS
SM
MD
LG