Лінкі ўнівэрсальнага доступу

Гомельскі бадзяга: Са сьметніцы я дзяржаве падаткі не заплачу


Belarus - Homel train station, 4Jan2013

Belarus - Homel train station, 4Jan2013

Беларускія ўлады з дапамогай адмысловага закону зьбіраюцца змагацца з дармаедамі — тымі, хто не дасягнуў пэнсійнага ўзросту і нідзе не працуе.

Мяркуецца, што кожны «дармаед» павінен будзе сплачваць дзяржаве ў год 968 даляраў падаткаў, што адпавядае 10 мільёнам беларускіх рублёў.

Ці зьбіраюцца гомельскія дармаеды плаціць дзяржаве падаткі? І ці пабеглі яны рэгістравацца ў цэнтар занятасьці?

Што бадзягаў у Гомелі нямала, бачна адразу. Адны стаяць у людных месцах і жабруюць, іншыя пэрыядычна дасьледуюць дваровыя кантэйнэры са сьмецьцем, выграбаючы адтуль парожнія бутэлькі, жалязякі, кардон, паперу і нават рэшткі ежы.

Кабета ў гадах у двары на праспэкце Леніна зьлівае па кроплях малако з парожніх плястмасавых бутэлек у адну. Падумалася: ці не даярка?

«Даяркай, а потым цялятніцай працавала — у Баршчоўцы, што ў бок Рэчыцы. І прыехала во ў Гомель. Тут пакуль знаходжуся».

Валянціна — так яна назвалася — не схацела распавядаць сваю гісторыю бадзяжніцтва. Сказала толькі, што мінулую ноч спала на макулятуры пад бальконам:

«Пад бальконам начую з катом разам. Паперу разаслала, ёй жа ўкрылася — і спала».

Кабета вельмі спакойна адрэагавала на ўказаньне міліцыі паставіць да 1 сьнежня на ўлік усіх бадзягаў, каб потым і зь іх спаганяць падатак на дармаедзтва:

«Няхай шукаюць і няхай ставяць. Як ужо я пайду працаваць? На адной назе ў мяне, лічы, наагул пальцаў няма. Грузіла мэталалом, дык чыгуном папала. Апэрацыю рабілі ў Першым савецкім шпіталі, косьці няправільна зрасьліся».

Няхай хоць бы які інтэрнат пабудавалі. Тады б людзі езьдзілі ў калгасы, дапамагалі б

Суразмоўніца кажа, што ўладам варта было б пабудаваць для бадзягаў хоць які дах над галавою, а пасьля ўжо вазіць на працу — нават у тыя ж калгасы, саўгасы:

«Няхай хоць бы які інтэрнат пабудавалі. Тады б людзі езьдзілі ў калгасы, дапамагалі б. Я б і сама паехала, каб зарабіць капейчыну, зарабіць хоць на цыгарэты».

Гарадзкі валацуга Ўладзімер — родам з Расеі, але грамадзянства мае беларускае. Жыве ў Гомелі ад 1991 году. З жонкаю ў разводзе. Кажа, што тая зь міліцыяй вытурыла яго са сваёй хаты. І ён бадзяецца. Рабіў сьлесарам у аўтапарку № 1, але працу страціў за прагул. Цяпер, як і большасьць гарадзкіх бадзягаў, дасьледуе сьметніцы. Але дармаедам сябе ня лічыць:

«Як гэта — дармаеды? Я што — дармаед? Я вось зарабляю на сьметніках. Мэталалом зьбіраю. Бывае, людзі й ежу дарагую выкідаюць Бутэлькі таксама зьбіраю. Ня кожны дзень, але тысяч 30 выходзіць».

Гомельскі бяздомны Ўладзімер

Гомельскі бяздомны Ўладзімер

Уладзімер кажа, што плаціць падаткі яму як беспрацоўнаму не выпадае, бо няма з чаго:

«Зараз я ніяк не магу заплаціць. Няма з чаго. Толькі са сьметніцы я й маю даход. Ну, а зь дзяржавай дзяліцца? Дзе мне ўзяць такія грошы? Са сьметніцы ўзяць і дзяліцца зь дзяржавай? Лухта нейкая».

Суразмоўца кажа, што калі б быў вялікім начальнікам, то зрабіў бы іначай:

«Я разумею так: калі ён сабраў усю гэтую гвардыю, якая па сьметніках лазіць, і хоча прымусіць працаваць, дык дай ім умовы хоць якія, каб не ў падвале жыць і не на вуліцы пад цеплатрасай. І я б ня стаў лазіць па гэтых сьметніках — дай працу. А то прыходжу ўладкавацца на працу — нам ня трэба. У іншым месцы — нам ня трэба. Апошні раз быў у „Цукаргандлі“, хацеў грузчыкам уладкавацца. Не ўзялі, сказалі, што ў іх няма інтэрнату. Калі б я быў вялікім начальнікам, я б пабудаваў добры інтэрнат — засяляйцеся. І вось інтэрнат зрабіў — тады ўсіх на працу. Хто ня хоча — жывіце ў падвале, жывіце як хочаце».

У цэнтар занятасьці Ўладзімер таксама больш не хадок, бо тры месяцы стаяў там — і безвынікова. Куды пасылаюць, там адмаўляюць: паглядзяць у працоўную кніжку, што звольнілі за прагул — і выпраўляюць за браму.

На сельгаспрацы суразмоўца таксама зарокся езьдзіць:

«У калгас нас накіроўваюць — на ўборку бульбы, морквы. Разы тры я езьдзіў. Капеечныя заробкі — калі 50 тысяч дадуць, калі не. Гэта ж ерунда, мала. А гарбацісься на гэтым полі чорт ведае колькі. Кілямэтар гэтую моркву дзярэш. Брудны, увесь у пыле, а памыцца няма дзе».

Гомельскі бяздомны Пётар

Гомельскі бяздомны Пётар

Яшчэ адзін бяздомнік, які жабраваў на вуліцы Катуніна і назваўся Пятром Пятровічам, кажа, што трэба было не лядовыя палацы ўсюды будаваць, а і пра бяздомных падумаць — во тады, працуючы, яны й плацілі б падаткі:

«Гэта ідыятызм поўны. Як бяздомнага можна ставіць на ўлік? Не разумею гэтага. Гэта нейкі маразм. Дайце спачатку жытло, а потым паглядзіце на чалавека, на стан яго здароўя і на што ён можа прэтэндаваць, на якую працу.

Не лядовыя палацы ўсюды трэба было будаваць, а хоць якія пяціпавярховікі для бяздомных».

XS
SM
MD
LG