Лінкі ўнівэрсальнага доступу

Прадпрымальнікі: У Маскве на рынках ужо многія вывесілі аб’явы, што зь беларусамі не працуюць


На гарадзенскіх рынках сярод большасьці прадпрымальнікаў пануе пэсымістычны настрой у зьвязку з новымі правіламі гандлю. Многія лічаць, што каля паловы гандляроў у хуткім часе павінна будзе зьмяніць прафэсію. Што рабіць і як быць у гэтай сытуацыі, пераважная бальшыня папросту ня ведае — проста чакаюць, што будзе далей.

Рынак «Паўднёвы» — самы буйны ў Горадні. Сёньня тут нібыта не бракуе пакупнікоў. Але гандляры — бяз гумару і ўсьмешак, не чуваць, як гэта часта раней было, вясёлай музыкі.

З 1 жніўня падатковыя органы прыпыняюць прыём сьпісаў рэшткаў тавараў лёгкай прамысловасьці, увезеных у Беларусь да 1 ліпеня без дакумэнтаў, якія пацьвярджаюць іх набыцьцё і адпаведнасьць патрабаваньням Тэхнічнага рэглямэнту Мытнага саюзу. Захоўваць і прадаваць рэшткі тавараў на падставе складзенага сьпісу з адзнакай падатковай інспэкцыі можна будзе да 1 сакавіка 2015 году.

Пра гэта толькі і размоваў. І ўсе задаюцца пытаньнем — што будзе зь імі пасьля 1 сакавіка? Малады спадар нагадвае: ад прадпрымальнікаў патрабуюць на тавар дакумэнтаў, якіх не існуе ў прыродзе. Хоць яны бяруць гэты тавар у краінах Мытнага саюзу, але ні ў Расеі, ні ў Казахстане падобных дакумэнтаў папросту няма.

Мужчына: «Спрабуем шукаць выйсьця: шукаем фірмы ў Менску, Маскве. Праўда, ня ўсе хочуць супрацоўнічаць, бо ў іх няма патрэбных нам сэртыфікатаў. Вось у Менску мне сказалі, што іх тавар з Масквы, яны даюць сэртыфікаты і ўсе неабходныя дакумэнты, але цана тавару вырастае адразу на 50%. Выходзіць, маскоўскія фірмы накручваюць, потым менскія — і мы гэты тавар ня зможам прадаць».

Яшчэ адзін спадар дадае, што ўжо бліжэйшым часам большасьць зь іх папросту ня змогуць завозіць ніякага тавару.

Хлопец: «Ну ладна з тымі яшчэ сэртыфікатамі, а як рабіць закуп тавару? У Маскве на рынках ужо многія вывесілі аб’явы, што зь беларусамі не працуюць, бо ня маюць патрэбных для іх дакумэнтаў...»

Многія спадарыні ўспрымаюць сытуацыю вельмі балюча — разумеюць, што ў хуткім часе могуць рэальна страціць працу, і нават ня хочуць са мной ні пра што гаварыць.

Жанчына: «Ня буду нічога вам казаць. Прабачце, але я ня ведаю, што і як з намі будзе...»

Карэспандэнт: «А да чаго рыхтуецеся?»

Жанчына: «Толькі час пакажа, бо поўная нявызначанасьць...»

Дзяўчына: «Цяжка, бо нічога не зразумець, і ніякага настрою. А што далей, нават і думаць ня хочацца. Учора па тэлевізары зноў сказалі, што прадпрымальнікі возяць з Масквы „ліпу“. Самі прызналі, што ні Казахстан, ні Масква ніякіх дакумэнтаў ня маюць, але мы, маўляў, ідзём сваім шляхам — і вы на іх не глядзіце...»

Такога тыпу аб'явы на Паўднёвым рынку ў Горадні апошнім часам сталі сустракацца даволі часта

Такога тыпу аб'явы на Паўднёвым рынку ў Горадні апошнім часам сталі сустракацца даволі часта

Адзін з гандляроў зьвяртае ўвагу на тое, што вялікая колькасьць прадпрымальнікаў у горадзе дый ва ўсёй краіне разьяднаныя, ня маюць структураў, якія б адстойвалі іх правы, як гэта было раней.

Мужчына: «Неабходна арганізавацца. Магчыма, гэта ня ўдасца самім прадпрымальнікам, але было б нядрэнна мець пляцоўку пры Міністэрстве эканомікі, як гэта было раней. Стварыць працоўную групу і вырашаць усе гэтыя пытаньні».

Карэспандэнт: «Дык чаму ўсё ж нельга стварыць такую працоўную групу?»

Мужчына: «У тым і сэнс, што з кім ствараць гэтую групу, калі мы, як паказалі падзеі 1 ліпеня, самі паміж сабой ня можам дамовіцца? І атрымалася так, што адны выйшлі працаваць, іншыя не пайшлі. З боку дзяржавы на гэта можна было проста сказаць: палова працуе, а палова не — то, можа, і праблемы ніякай няма».

Дарэчы, гэта быў адзіны прадпрымальнік, які гаварыў пра стратэгію і тактыку паводзін з уладамі, пра арганізаванасьць, перамовы... Астатнія папросту ва ўсім зьняверыліся.

Мужчын: «Многія ўжо сыходзяць з рынку, бо няма рэальнай магчымасьці пацьвердзіць легальнасьць набыцьця тавару. Паколькі дзяржава патрабуе ў мяне такога дакумэнту, а я ня маю, то як законапаслухмяны чалавек я мушу прымаць правілы гульні — і альбо штык у зямлю, альбо працягваць працу. А працу працягваць магчымасьці няма».

Яшчэ адзін спадар кажа, што нават зрабіўшы сьпіс рэшткаў тавараў, ён наўрад ці зможа дапрацаваць нават да 1 сакавіка.

Хлопец: «Ведаеце, летні тавар ужо становіцца непатрэбны, а зімовы, які з тых гадоў застаўся — яго няшмат. Ёсьць рэшткі, але памеры нехадавыя, мадэлі нехадавыя, яго ўжо цяжка прадаць, а новага завозіць не дазваляюць. Я вам скажу, што тут яшчэ людзі сядзяць і спадзяюцца на тое, што нешта зьменіцца да лепшага. Гэтага ўжо ня будзе. Ня ведаю, што сказаць, але ўсё ўжо не ад нас залежыць. Што ад нас залежала, мы ўпусьцілі раней...»

Паказаць камэнтары

XS
SM
MD
LG