Лінкі ўнівэрсальнага доступу

Мікола Дземідзенка дапамагае сям’і ўцекачоў са Славянску


Мікола Дземідзенка

Мікола Дземідзенка

Адзін зь кіраўнікоў «Маладога фронту» Мікола Дземідзенка абвясьціў праз сацыяльную сетку Фэйсбук збор рэчаў для сям’і ўцекачоў з украінскага гораду Славянску.

Рэчы ён сабраў, аднак сама ініцыятыва Дземідзенкі выклікала неадназначную рэакцыю карыстальнікаў сеціва.

— Мікола, як узьнікла ідэя дапамагчы ўцекачам з Украіны?

— У маі жыцьці побач зьявілася сям’я, якая прыехала са Славянска. У іх былі праблемы з жытлом, побытавымі пытаньнямі, грашыма. Яны прыехалі ў невялікі горад. І так здарылася, што я пра гэта уведаў.

Я зь імі паразмаўляў, бо было шмат пытаньняў: хто яны, чаго прыехалі? І засьведчыў у сваім Фэйсбуку, што гэта нармалёвыя людзі, што гэта не ўдзельнікі баявых дзеяньняў і сапраўды патрабуюць дапамогі.

Мы знайшлі ім здымную кватэру. Былі праблемы з мэбляй, бо спэцыфіка маленькага гораду ў тым, што людзі жывуць са сваёй мэбляй да канца. А ў Менску ёсьць людзі, якім надакучылі іхныя рэчы, ці якія могуць сабе дазволіць нешта лепшае.

— Якой была рэакцыя карыстальнікаў Фэйсбуку? — Я толькі плянаваў дапамагчы канкрэтна гэтым людзям. Аднак у сеціве пачаліся спрэчкі. Маўляў, я піярусь на такіх рэчах і дапамагаю невядома каму.

— Ёсьць людзі, якія заўсёды гатовыя прыйсьці на дапамогу. Але вынікі я ацэньваю станоўча. Рэчаў, якія мне паабяцалі, дастаткова для канкрэтна гэтай сям’і.

Распачынаць агульнанацыянальную кампанію дапамогі ўкраінскім уцекачам я не хачу, бо такія ініцыятывы ўжо існуюць. Тым больш, што ў Маладога фронту крыху іншы накірунак дзейнасьці.

Але добра, што пытаньне пра дапамогу ўздымаецца. Нашыя ўлады ў чарговы раз хлусяць. Аднойчы мы размаўлялі з гэтай сям’ёй, а побач працаваў тэлевізар, па якім распавядалі, як улады дапамагаюць уцекачам з Украіны. Гэта няпраўда, бо людзі ня ведаюць, куды ім зьвяртацца і што рабіць. Аказалася, што атрымаць статус уцекача ў Беларусі не так і проста.

— І як гэтыя людзі зрэагавалі на сюжэт па тэлебачаньню?

— Пэўны час гэтыя людзі жылі сярод двух прапагандаў. І гэта пры тым, што там былі вайсковыя дзеяньні. А зараз яны апынуліся ў сытуацыі, калі навокал не страляюць. І ім гэтага дастаткова, каб адчуваць цябе нармалёва.

Востра яны на той сюжэт не рэагавалі. Я паспрабаваў тлумачыць нашую сытуацыю. Але нейкай яскравай рэакцыі я ад іх не пачуў.

У іх ёсьць жаданьне проста працаваць і нармалёва жыць. І цяпер яны кажуць толькі пра гэта.

— А чаму гэтыя людзі хаваюцца ад журналістаў?

— Яны перажылі сытуацыю, калі іхная сям’я была падзеленая лініяй фронту. Гэтыя людзі ведаюць, што можа адбыцца пасьля камэнтару журналістам. І яны баяцца, што іхныя выказваньні могуць пашкодзіць сваякам, якія засталіся ва Ўкраіне.

— А хоць можаце назваць горад, дзе знаходзіцца гэтая сям’я?

— Гэта Мёры ў Віцебскай вобласьці.

— Колькі чалавек у сям’і?

— Тры чалавекі: малады хлопец з жонкай і ягоны бацька.

XS
SM
MD
LG