Лінкі ўнівэрсальнага доступу

Мікалаю Аўтуховічу двойчы прапаноўвалі напісаць прашэньне аб памілаваньні на імя прэзыдэнта.

Абодва разы ён адмаўляўся, заявіў сам Мікалай Аўтуховіч па выхадзе з турмы:

«Я не супрацоўнічаю і не ўваходжу ў змову з тымі, хто мяне пасадзіў. Я прыехаў і адразу сказаў, што на гэтую ўладу працаваць ня буду, на працу мяне ня ставіць, ніякіх перамоваў весьці ня буду, не напішу ніякіх папер».

Аўтуховіч адмовіўся супрацоўнічаць з адміністрацыяй, не падпісаў ніякіх папер. Яго залічылі ў злосныя парушальнікі, і ён ня мог выйсьці на свабоду датэрмінова.

Паводле словаў былога палітвязьня, да яго ў камэру падсаджвалі «няпростых людзей»:

«Першы быў участковы міліцыянт. Ён, натуральна, „працаваў“, напэўна, дакладваў. Другі — вельмі эмацыйны, канфліктны хлопец — відаць, разьлічвалі, што мы будзем канфліктаваць. Дарэчы, два-тры разы мы пасварыліся. Але потым знайшлі агульную мову. Трэцяга падсадзілі правакатара — тры месяцы запар ён краў рэчы, правакаваў. За тое, што я адмовіўся зь ім сядзець, мяне пасадзілі ў ШЫЗА», — распавёў Аўтуховіч.

У адзіночку Аўтуховіча не зьмяшчалі — маўляў, дзеля ягонай «бясьпекі».

Аўтуховічу прызначылі прэвэнтыўны нагляд на адзін год і чатыры месяцы. Сам ён ня ўпэўнены, што яго пакінуць у спакоі, бо ў Беларусі «ад турмы ніхто не застрахаваны».

«Усе павінны прызнаць, што мяне пасадзілі ні за што, ні за што забралі маёмасьць, ні за што пакаралі сям’ю. З 2003 году мяне б’юць. Лічыце, 11 гадоў жыцьця не было», — сказаў Аўтуховіч.

Ваша меркаваньне

Паказаць камэнтары

XS
SM
MD
LG