Лінкі ўнівэрсальнага доступу

Для аленяў «халодная вайна» яшчэ ня скончылася


Шумаўскі чырвоны алень

Шумаўскі чырвоны алень

Амаль чвэрць стагодзьдзя пасьля заканчэньня «халоднай вайны» алені, якія бадзяюцца па гарах каля колішняй мяжы паміж былой Заходняй Нямеччынай і Чэхаславаччынай, асьцерагаюцца пераходзіць лінію, якая некалі разьдзяляла дзьве варожыя палітычныя сыстэмы.

Калючы дрот, электрычныя платы, вартавыя вышкі і ўзброеныя ахоўнікі, якія некалі ўтваралі «жалезную заслону» на чэска-нямецкім памежжы – даўно зьніклі, але для аленяў гэтая колішняя мяжа ў гарах пад назвай Шумава засталася ў іх зьвярынай памяці.

Гэты асаблівы навык з часоў «халоднай вайны» чэскія і нямецкія навукоўцы заўважылі, калі злучылі два нацыянальныя паркі на даўнім памежжы ў Шумаве і стварылі супольны, чэска-нямецкі запаведнік прыроды.

Выкарыстоўваючы адмысловыя нашыйнікі і спадарожнікавую сыстэму GPS, чэскія заолягі, у супрацоўніцтве зь нямецкімі калегамі, правялі ў 2005-2011 гады маніторынг расьсяленьня аленяў па абодва бакі ад колішняй мяжы.

Кіраўнік чэскай групы дасьледнікаў Павал Шустр сказаў нашаму радыё, што міграцыйныя звычкі прыблізна 1800 аленяў, за якімі назіралі ў Шумаве, мала адрозьніваюцца ад тых, якіх датрымліваліся іх продкі некалькі дзесяцігодзьдзяў таму.

«Летась болей жывёлаў перасеклі мяжу, чым у папярэднім годзе, але тэндэнцыя, ці зьмена, досыць павольная з-за традыцыйных паводзін аленяў. Малады алень падчас першага году жыцьця ходзіць выключна за маці, і маці вучыць яго адчуваньню тэрыторыі. Такім чынам, у большай ці меншай ступені, паводзіны маці вызначаюць арэал, па якім перамяшчаюцца алені ў наступныя гады» – адзначыў Шустр.
XS
SM
MD
LG