Лінкі ўнівэрсальнага доступу

Чаму пратэстуюць лекары хуткай дапамогі?


Аляксандар Валчанін

Аляксандар Валчанін

Чым незадаволеныя лекары хуткай дапамогі, якія пачалі зьбіраць подпісы пад зваротам да Аляксандра Лукашэнкі, Свабодзе распавёў лекар вышэйшай катэгорыі Аляксандар Валчанін, які працуе на хуткай дапамозе ў Жодзіне. Ягоны працоўны стаж — 30 гадоў.

— Спадар Аляксандар, чаму, нягледзячы на тое, што праблемы ў хуткай дапамозе існуюць даўно, менавіта цяпер адбыўся яўны ўсплёск са зьбіраньнем віртуальных і рэальных подпісаў?

— Калісьці даўно праца на хуткай дапамозе добра аплочвалася, калі параўноўваць зь іншымі мэдыкамі. Пасьля сытуацыя памянялася. Але ж трэба ўлічваць, што праца на машыне хуткай дапамогі — гэта ня праца ў кабінэце. Гэта вельмі небясьпечная праца. Гэта праца на вуліцы, у падвалах, у вёсках. Гэта праца з асацыяльнымі тыпамі. Калі яшчэ не прыехала міліцыя, мы ўжо ў хаце, і на нас ідуць зь сякерамі і з нажамі. Асабліва гэта тычыцца часу навагодніх сьвяткаваньняў. Вы ня можаце сабе ўявіць, як часта лекарам хуткай дапамогі даводзіцца ісьці ўрукапашную з нашымі асацыяльнымі тыпамі. У гэтым сэнсе праца міліцыянтаў мала чым адрозьніваецца ад нашай працы. Напэўна, незадаволенасьць проста дасягнула таго пункту, калі пачаліся канкрэтныя дзеяньні, як з гэтым зборам подпісаў.

— Апроч заробкаў, што яшчэ не задавальняе супрацоўнікаў хуткай дапамогі?

— Заробак — важная і ключавая праблема. Але далёка не адзіная. Ёсьць пытаньні пра страхаваньне. Напрыклад, едзе хуткая і трапляе ў аварыю. Супрацоўнікі хуткай дапамогі атрымліваюць групу інваліднасьці, ня могуць больш працаваць. А як ім жыць далей? Хто будзе аплочваць страхоўку? Абавязкова трэба, каб мэдыкі хуткай дапамогі былі застрахаваныя. Па-другое, калі б хуткая дапамога атрымала той жа ранг, што і службы «101» і «102», наш заробак стаў бы аўтаматычна вышэйшы за кошт небясьпечнасьці працы і яе складанасьці. Тут трэба павялічваць заробак не праз павышэньне акладаў, а праз вывад службы хуткай дапамогі ў іншы ранг.

— Ці ідуць працаваць у хуткую дапамогу маладыя мэдыкі?

— Так, маладыя прыходзяць. Але пасьля першага ж заробку, які складае каля 3 мільёнаў рублёў, яны ня могуць зразумець, як за такія грошы ўтрымліваць сям’ю. Таму шмат хто сыходзіць. Шмат працуе пэнсіянэраў. Ну, і вельмі вялікі недабор кадраў, каля 40 працэнтаў. Напрыклад, у рэанімацыйнай брыгадзе едзе два чалавекі замест чатырох, як гэта патрабуецца паводле стандартаў.

— Што вы маеце на ўвазе, калі кажаце, што хуткую дапамогу трэба вывесьці ў адзін ранг зь міліцыяй і службай надзвычайных здарэньняў?

— Вось гэтае пытаньне я лічу ключавым, і яго мусіць вырашаць урад. Трэба выводзіць хуткую дапамогу ў ранг апэратыўнай службы, як гэта зроблена са службамі «101» і «102». Такое робіцца ва ўсім сьвеце. Хуткая дапамога лічыцца апэратыўнай службай. І вядома, што супрацоўнікі апэратыўнай службы ня могуць атрымліваць заробак у 3,5 мільёна — гэта вельмі мала.
Трэба выводзіць хуткую дапамогу ў ранг апэратыўнай службы, як гэта зроблена са службамі «101» і «102».

Супрацоўнікі хуткай дапамогі Менску падчас збору подпісаў паднялі пытаньні, якія ўжо даўно сасьпявалі. Трэба, каб і выхад на пэнсію быў раней: для мужчын — пасьля 25 гадоў службы, для жанчын — пасьля 20 гадоў. Вы ж паглядзіце, недахоп супрацоўнікаў хуткай дапамогі — 40 працэнтаў. Трэба супрацоўнікам хуткай дапамогі, асабліва тым, хто мае вялікі стаж, сабрацца ў міністра аховы здароўя і правесьці дыялёг, каб высьветліць, што дзяржава можа зрабіць.

А тут можна зрабіць толькі адно — вывесьці хуткую дапамогу ў ранг апэратыўнай службы. Такі ранг мае, напрыклад, служба судмэдэкспэртызы, якая працуе разам зь міліцыяй. Калі такое будзе зроблена, то адбудзецца прыток кваліфікаваных супрацоўнікаў, і іх можна было б браць на працу на конкурснай аснове.

Час для такой рэформы настаў. Калі гэта ня будзе зроблена сёньня, тады пытаньні яшчэ больш абвострацца заўтра. Цяпер самае галоўнае, каб пытаньне з хуткай дапамогай ня вырашылася толькі праз чыноўнікаў ад мэдыцыны. Тут абавязкова трэба выслухаць практыкуючых фэльчараў, а ім, я вас упэўніваю, ёсьць што прапанаваць.

— Як вы лічыце, чаму ініцыятары электроннай пэтыцыі былі вымушаныя спыніць зьбіраньне подпісаў? Ці адбылося гэта пад уплывам нейкага ціску?

— Я лічу, што на мэдыкаў, якія зьбіралі подпісы, ня трэба чыніць нейкі ціск. Таму што гэта праблема старая і добра вядомая ўсім, хто мае дачыненьне да сыстэмы аховы здароўя. І гэтую праблему ціскам на супрацоўнікаў нельга вырашыць. Тут патрэбныя дыялёг і канкрэтныя рашэньні.

Паказаць камэнтары

XS
SM
MD
LG