Лінкі ўнівэрсальнага доступу

Чаму дыктатары баяцца намётаў на Плошчы?


У новым выпуску «Свабоды бяз гальштукаў» мы гаворым пра намётавыя гарадкі, як форму грамадзкага пратэсту.

8 месяцаў кругласутачнай вахты памяці ў намётавым лягеры ў Курапатах у 2001-2002 гадах, амаль два месяцы намётавага гарадку падчас Аранжавай рэвалюцыі ва Ўкраіне ў 2004 годзе, пяць дзён намётавага мястэчка пасьля выбараў 2006 году на Плошчы Каліноўскага ў Менску і цяперашнія эўрамайданы па ўсёй Украіне – у чым перавагі гэтых крэатыўных і адначасна ахвярных акцый? Што трэба для таго, каб намётавыя пратэсты дасягнулі посьпеху? Чым прываблівае філязофія працяглага негвалтоўнага вулічнага пратэсту? Паводле якіх законаў функцыянуюць намётавыя мястэчкі? Ці магчымыя намётавыя пратэсты без дапамогі звонку?

Пра гэта ды іншае мы гаворым з журналістам «Свабоды» Валерам Каліноўскім, які больш за месяц працаваў на Майдане падчас Аранжавай рэвалюцыі і супрацоўніцай украінскай службы Радыё Свабода Наталкай Чурыкавай. Вядоўца – Ганна Соўсь.

  • 16x9 Image

    Ганна Соўсь

    Ганна Соўсь нарадзілася ў Менску. Скончыла факультэт журналістыкі БДУ. Працавала ў незалежнай газэце «Народная воля»(1997-2000). Ад 2000 году працуе на «Свабодзе». Кнігі на «Свабодзе» — «Дарога праз Курапаты» (аўтарка рэпартажаў), «Адзін дзень палітвязьня» (ідэя і ўкладальніца), «Адзін дзень палітвязьня. 2009-2011»(ідэя і ўкладальніца), «Жыцьцё пасьля раку» (аўтарка ідэі і каардынатарка праекту, рэдактарка). Аўтарка праекту «Расея і я», сэрыі інтэрвію з 12 экс-прэзыдэнтамі постсавецкіх кранаў. Сябра БАЖ.

XS
SM
MD
LG