Лінкі ўнівэрсальнага доступу

logo-print

Песьня “Кітайская сьцяна”. Музыка А.Казловіча, словы Л.Пранчака. І.Афанасьева. Альбом “Пад зоркаю Пагоні”, “Ковчег”, 1998



Калі нехта згадвае надзейнасьць найлепшага сябра ці гаворыць пра трываласьць сямейных повязяў, часта гучыць выраз “Я за ім як за сьцяной”. А што здараецца, калі сьцяна тая набывае маштабы славутай Кітайскай? Пра гэта часам можна даведацца з простай песьні.

Дарма спадзявацца, што кожны з напісаных твораў, у тым ліку найбольш вядомымі і аўтарытэтнымі кампазытарамі, абавязкова робіцца шлягерам і дасягае найвышэйшых пазыцыяў у гіт-парадах. Каб такое было, увесь сьвет папулярнай музыкі, відаць, складаўся б зь якіх дваццаці ад сілы аўтараў. Кампазытар можа напісаць сотні песень, але зь іх толькі адна ці дзьве застануцца ў гісторыі музыкі.

Штодзённая, будзённая кампазытарская праца — гэта неабходны трэнінг, які не гарантуе абавязковых посьпехаў, але спрыяе таму, што аўтар музыкі заўсёды знаходзіцца ў неабходнай форме.

Вось і Алег Казловіч, калі напісаў на словы Лявона Пранчака песьню “Кітайская сьцяна”, магчыма, і разьлічваў на добры яе лёс. Кляс Іны Афанасьевай, якая запісала гэтую песьню, лішні раз даказваць ня трэба, аднак песьня тая шлягерам так і не зрабілася.

Цалкам магчыма, проста зоркі ў той дзень сталі не найлепшым чынам, можа, паўплывала яшчэ нешта такое, што часам і вытлумачыць немагчыма. Можа, на той час для сапраўднай раскруткі песьні і не хапіла якраз эфіру ў праграме “Мэлёдыя дня”.

Зьміцер Падбярэскі
XS
SM
MD
LG