Лінкі ўнівэрсальнага доступу

logo-print

Песьня “Падае цень”. Музыка, словы, аранжыроўка і выкананьне — Валік Грышко. Дэма-запіс, 2002



Мне так здаецца, што жыву я ў апошнія гады ў нейкім паралельным рэальнасьці сьвеце. Прычым датычыцца тое і музычнае культуры. Дзяржаўнае тэлебачаньне паказвае адно, моладзь слухае зусім іншае. Сучасная беларуская музыка рэзка падзялілася на прылашчаную ўладамі і неафіцыйную.

Лішне казаць, што па актуальнасьці, злабадзённасьці і часам нават па прафэсiйнасьці выкананьня (а якая можа быць прафэсiйнасьць, калі на парадку дня — фанаграма?!) афіцыйна прызнаная папулярная музыка нагадвае нафталін, чый тэрмін захаваньня даўно скончыўся. Выканаўцы з колаў неафіцыйных прадастаўленыя самі сабе, на дзяржаўныя падтрымку і ласку даўно не разьлічваюць, таму, магчыма, і робяць больш і цікавей, чым заслужаныя артысты фанэры.

Валік Грышко, напрыклад, наагул трымаецца асобна ад усіх, робячы музыку для Беларусі нетыповую. Гэта нешта накшталт музыкі новай хвалі, але ў сучасным яе прачытаньні. Так, музыка з разраду папсы, зробленая зь веданьнем справы і прафэсiйна. Песьні гэтыя, улучна й з тымi, што Валік запісаў на беларускай мове, зацікавілі сур’ёзных выдаўцоў у Расеі, дзе ведаюць, што ёсьць шоў-бізнэс, у адрозьненьне ад Беларусі, дзе вяршыня посьпеху — званьне засрака (заслужанага работніка культуры) ды фота на вокладцы часопіса “Беларуская думка”. Валіку Грышко тое не пагражае, бо ён застаецца самім сабой. Таму мы зь ім яшчэ пачуемся!

Зьміцер Падбярэскі
XS
SM
MD
LG