Лінкі ўнівэрсальнага доступу

Песьня “Зорка”. Музыка і аранжыроўка Аляксандра Кацікава, словы Ларысы Геніюш. Ансамбль “Песьняры”. Альбом “Жывем”, аўтарскае выданьне, 1999



Калі Беларусь называюць краінай паэтаў, гэта азнае найперш тое, што шмат песень пішацца тут ня толькі на словы спрактыкаваных тэкставікоў, але й на вершы паэтаў-клясыкаў.

Я добра разумею, што сам рытмічны склад большасьці вершаў паэтаў, вядомых нам яшчэ па школьных падручніках, ня надта дазваляе ствараць песьні адпаведна патрабаваньням сёньняшняй музычнай моды.

З гэтай прычыны значная колькасьць напісаных нават у апошнія гады беларускіх песень з гледзішча стылістыкі выглядае даволі традыцыйна, аднак ня будзьма забываць, што гэта — традыцыя станоўчая, добрая. Прынамсі, за такія песьні ня сорамна ў адрозьненьне ад таго, што цяпер выкідаюць на рынак многія расейскія, так бы мовіць, кампазытары ды тэкставікі.

Аляксандар Кацікаў, калі ў канцы 1990-х ствараў цыкль песень на лірычныя вершы Ларысы Геніюш, канечне ж, выдатна разумеў сытуацыю. Тым больш, што пісаліся гэтыя песьні яшчэ тады, як кампазытар працаваў у складзе ансамблю “Песьняры”, таму з музычнага боку песьні цесна прывязаныя да тыповай для “Песьняроў” стылістыкі.

Вось і песьня “Зорка” таксама выглядае традыцыйна, аднак як у мэлёдыцы, так і ў рытмавай арганізацыі тут можна адчуць шмат уласьцівых менавіта сёньняшняму дню акцэнтаў. Аляксандар Кацікаў яўна ня ставіў сабе мэту стварыць шлягер: іначай ён узяў бы зусім іншыя вершы.

І ў той жа час ніхто ня будзе аспрэчваць факту, што песьня атрымалася. Зрэшты, пераканайцеся ў тым самі. А мы пачуемся заўтра, у тым ліку і на зорцы.

Зьміцер Падбярэскі
XS
SM
MD
LG