Лінкі ўнівэрсальнага доступу

МЕНСКІЯ ПЭНСІЯНЭРЫ ЛІЧАЦЬ, ШТО ПАДВЫШЭНЬНЕ ПЭНСІІ НЯ ЗРОБІЦЬ ІХ БОЛЬШ ЗАМОЖНЫМІ


Альгерд Невяроўскі, Менск

Пераважная большасьць людзей сталага веку лічыць, што падвышэньне пэнсіі ня стане істотным дадаткам да іхнага бюджэту, бо цэны растуць значна хутчэй за дзяржаўную індэксацыю. Вось іхныя меркаваньні:

(Спадарыня: ) “Гэта нам кінуць аб’едзеную костку. Цэны кожны дзень растуць. Гэта ня толькі недастаткова, гэта зьдзек з нас”.

(Іншая спадарыня: ) “Пэўна, што не кампэнсуюць. Бо рост цэнаў у некалькі разоў перавышае нашыя надбаўкі. Мы як былі жабракамі, так і застанемся”.

(Спадар: ) “А колькі разоў ужо за год цэны падымаліся і усе маўчалі? Вазьміце любы прадукт, любы тавар — ён жа больш павысіўся чым на 12%”.

(Жанчына: ) “Усё адразу падаражэла. Я ўчора схадзіла на Камароўскі рынак паглядзела, усё падаражэла. Я адна жыву, трэба ж і за кватэру заплаціць. І хлеб падаражэў, і ўсё астатняе. А чаму так? Як падвышаюць пэнсіі, адразу ж падвышаюцца й цэны. Нікога гэта не хвалюе”.

(Карэспандэнт: ) “Зь сёньняшняга дня на 12,7% падвышаныя пэнсіі. Скажыце, гэтае падвышэньне кампэнсуе вашыя выдаткі, зьвязаныя з ростам цэнаў?”

(Бабуля, якая зьбірае міласьціну: ) “Адкуль жа можа хапіць, дзетачка, якая ж гэта пэнсія? 58 тысяч — дзе ж мне хопіць гэтай пэнсіі. Не хапае. Усё жыцьцё хадзілі вось так пабіраліся. Дрэннае нашае жыцьцё. Хоць бы куды старых забіралі, далі б нейкі прытулак і кармілі. А так ходзім во зьбіраем хто што дасьць, нават паесьці няма калі. Бядуем мы старыя, бядуем”.

(Спадарыня: ) “Пэўна ж не хапае, бо цэны на ўсё даўно падвысіліся. Таму якая тут можа быць кампэнсацыя”.

(Іншая спадарыня: ) “Аб чым вы гаворыце? Толькі й хапае на харчаваньне, дый тое не на вартаснае. А так вось адзеньне данашваем”.

(Спадар: ) “Цэны вырасьлі па ўсіх паказьніках. Адна кватэра чаго каштуе”.

(Бабуля: ) “Дзе яно хопіць, што я купляю? Хлеб, сыра хочацца, дык ня купіш. Каўбасы хочацца, але не магу купіць. Цукар ды хлеб толькі ем. Нават бульбы ня купіш. На тыдзень толькі б гэтых грошаў хапіла б, каб так па-людзку, па-чалавецку жыць”.

І толькі адна жанчына лічыць, што старым людзям хапае іхнай пэнсіі:

(Жанчына: ) “Ведаеце, старыя людзі ўвогуле не патрабавальныя, яны як ёсьць, так і жывуць. Я лічу, што нам старым на хлеб і малако хапае. А, што нам яшчэ трэба. Няхай маладыя сабе грошы зарабляюць, неяк круцяцца, жывуць”.

Усе ж астатнія апытаныя перакананыя, што іхнае жыцьцё блізкае да жабрацкага.
XS
SM
MD
LG