Лінкі ўнівэрсальнага доступу

ФЭРМЭР БАБУШКІН: “Я ГЛЯДЖУ НА ЯГО ЯК НА ПЕРШАКЛЯСЬНІКА”


Казімер Яноўскі, Жлобін

Чатыры дні на гэтым тыдні Павал Мажэйка заняты быў працай на пілараме. Падносіў бярвеньне, адцягваў гатовыя піламатэрыялы. Учора Алег Бабушкін паслаў журналіста на фэрму свайго брата Аляксандра ў вёску Забалаць. Меліся прыбіраць кукурузу, але патрэбная тэхніка не прыйшла. Таму Павал зь іншымі рабочымі чысьціў кароўнік.

Сёньня Мажэйка зноў у Забалаці. З раніцы тут усё-такі распачалося кукурузнае жніво. Паўла паставілі падносіць ваду да бульдозэра, што трамбуе ў траншэі кукурузны сілас. У бульдозэра цячэ радыятар, і Мажэйка абавязаны раз-пораз бегаць па ваду.

Адносіны з тымі, хто заняты ў фэрмэра, Павал называе нармалёвымі, працоўнымі:

(Мажэйка: ) “Усяго разам са мною працуе шасьцёра чалавек. Гэта мясцовыя жыхары і яшчэ двое – з нашай жлобінскай спэцкамэндатуры. Яны маюць уяўленьне пра нашу гарадзенскую справу, называюць мяне не інакш, як “палітычны” альбо “журналіст”. Ну і, зразумела, з гэтай нагоды нейкія жарты альбо нават сур’ёзныя размовы”.

Фэрмэр Бабушкін ставіцца да Паўла як да звычайнага шэраговага працаўніка. Калі я папрасіў Бабушкіна ўдакладніць, наколькі старанна адносіцца асуджаны журналіст да даручанай нязвыклай працы, фэрмэр даволі вобразна адказаў:

(Бабушкін: ) “Каб быць старанным, трэба ведаць, што ты робіш. А Павал яшчэ пакуль ня ведае. Так што я гляджу на яго, як на першаклясьніка”.

Пытаюся, а колькі можа ў фэрмэра за месяц зарабіць чалавек, які ня мае сельскагаспадарчай спэцыяльнасьці? Такі, як Павал?

(Бабушкін: ) “У межах 100 тысячаў рублёў”.
XS
SM
MD
LG