Лінкі ўнівэрсальнага доступу

<font color=CC0000 size=+0,5>АНОНС: СЛУХАЙЦЕ ЗАЎТРА</font>


Ул. інф.

“Беларуская Атлянтыда”

Спрадвеку людзi разумелi, што лепей жыць у сухiм асяродзьдзi, дыхаць сухiм паветрам. Для сваiх стаянак, пазьней гарадзiшчаў нашыя продкi выбiралi ўзгорыстыя мясьцiны. І ўважлiва назiралi за тым зьверам, якога палявалi. Калi нутро ў забiтага зьвера было здаровым, тут месца спрыяльнае дзеля жыцьця. Так паступова чалавек – паводле сваёй прыроды, эгаiстычная натура – прыходзiў да разуменьня таго, што мы сёньня называем экалёгiяй. Фармаваньню экалягiчнай культуры i нормаў гiгiены беларусаў будуць прысьвечаныя найблiжэйшыя выданьнi праграмы “Беларуская Атлянтыда”. У першай зь iх аўтар Вячаслаў Ракiцкi гутарыць з археолягам Нiнай Здановiч пра экалёгiю гарадзкога асяродзьдзя ў Беларусi эпохi Сярэднявечча.

“Палітычная геаграфія”

Згодна з традыцыяй будаваць гарады ўсьцяж па рачных берагох, Віцебск, як вядома, стаіць на Віцьбе, Ворша – на Аршыцы, а Дуброўна… на рэчцы Сьвінка. І быць бы гарадку якім-небудзь Сьвінскам, каб кемлівыя продкі не назвалі яго ў гонар найбліжэйшага Дняпровага прытоку – невялічкай Дубровенкі.

Вандроўка Браніславы Станкевіч на беларуска-расейскае памежжа ў Дуброўна – у чарговым выпуску “Палітычнай геаграфіі”.
XS
SM
MD
LG