Лінкі ўнівэрсальнага доступу

СЬМЕРЦЬ ІГАРА ГЕРМЕНЧУКА ДЛЯ МНОГІХ ЛЮДЗЕЙ БЫЛА НЕЧАКАНАЙ


Альгерд Невяроўскі, Менск

Сьмерць Ігара Герменчука стала нечаканасьцю для ўсіх, хто яго ведаў. Яго запомнілі маладым, таленавітым, энэргічным, поўным творчых плянаў. Усе, з кім я размаўляў сёньня, узгадвалі надзвычайную працаздольнасьць Ігара Герменчука й ягонае ўменьне рэалізоўваць самыя складаныя праекты.

Гаворыць калега Ігара, зь якім яны разам працавалі ў Вярхоўным Савеце 12 скліканьня, прэсавы сакратар Беларускай сацыял-дэмакратычнай партыі "Народная грамада" Лявон Дзейка:

(Дзейка: ) "Зь Ігарам Іванавічам я знаёмы з 1990 году, калі пачалася нашая сумесная дзейнасьць у Вярхоўным Савеце Беларусі. Найбольш мне запомнілася ягоная заўсёдная загружанасьць. І дэпутацкімі, і журналісцкімі, і выдавецкімі справамі. Ён заўсёды некуды сьпяшаўся. Гэта быў чалавек такой рэдкай пароды, які, як лякаматыў, цягнуў за сабою цэлы цягнік, дзе вагонамі былі дэпутацкія, журналісцкія, рэдактарскія абявязкі, а таксама абавязкі дзеяча БНФ.

Акрамя ўсяго гэтага, ён быў аптымістам. Ён ніколі ня быў такім жыцьцярадасным аптымістам, проста Ігар быў перакананы, што ўсяго можна дамагчыся, але трэба працаваць, працаваць і працаваць.

Я зусім нядаўна даведаўся, што Ігар Іванавіч цяжка хворы, і шанцаў выбрацца з хваробы, мабыць, ужо й не было. Як гэта адбываецца рана, як не да часу. Такіх людзей менавіта зараз не хапае нашай беларускай справе. Людзі, што пайшлі ў апошнія гады, такія як Міхась Ткачоў, Анатоль Майсеня, Генадзь Карпенка, Ігар Гермянчук — такіх людзей і раней бракавала. А зараз іх адсутнасьць робіцца вялікай праблемай для нашага беларускага руху".

Рэдактар закрытай уладамі газэты "Пагоня" Мікола Маркевіч яшчэ нядаўна тэлефанаў свайму сябру з Горадні ў Менск і ў адказ на пытаньне: "Як справы, Ігар?" пачуў: "Кепска, Мікола". Маркевіч быў уражаны, бо ніколі Гермянчук ня скардзіўся, што яму кепска. Рэдактар "Пагоні" паабяцаў сябру адведаць яго на пачатку траўня, але не пасьпеў. Гаворыць Мікола Маркевіч:

(Маркевіч: ) "Невыцерпна шкада, што з жыцьця сыходзяць найлепшыя. Тое, што ён рабіў, рабіў эталённа, прафэсійна. Я разумею, што перад Госпадам Богам яму ня будзе сорамна за гэтыя 40 гадоў жыцьця. Ён вельмі ганарова й прыстойна пражыў гэтае жыцьцё.

Я проста шакаваны тым, што здарылася. Я лічу, што ён шмат зрабіў ня толькі для "Свабоды" й "Кур'еру". Ён быў настаўнікам і для "Пагоні", таму што толькі ён мог паказаць кірунак газэты, яе пазыцыю. Азіраючыся, я кажу, што гэта была яркая асоба, якая прынесла шмат карысьці, і яшчэ больш магла прынесьці, але, на вялікі жаль, Бог забірае найлепшых".

Разьвітаньне зь Ігарам Герменчуком пройдзе заўтра з 12 да 14 гадзіны ў менскім Палацы мастацтваў. Пахаваюць Ігара на Ўсходніх могілках беларускай сталіцы.

У 41-гадовага Ігара Герменчука засталася ўдава й непаўнагадовы сын Міраслаў.
XS
SM
MD
LG