Лінкі ўнівэрсальнага доступу

logo-print

Атлеты рэдка бываюць разумнымі, прынамсі, існуе такі стэрэатып. Аднак новае дасьледаваньне сьцьвярджае, што футбалісты на самой справе маюць выдатныя апэрацыйныя здольнасьці розуму, іх мозг прызвычаіўся адказваць за плянаваньне і абстрактнае мысьленьне. І чым лепшы гулец, тым лепшыя ў яго гэтыя функцыі.

Здольнасьць гэтая называецца гульня розуму, і яна мае «вельмі, вельмі важнае значэньне для працэсу прыняцьця рашэньняў, — кажа адзін з аўтараў новага дасьледаваньня Прэдраг Петравіч, нэўроляг з Каралінскага інстытуту ў Швэцыі. — Гэта спосаб хутка працаваць з інфармацыяй і прымаць рашэньне адносна навакольнай сытуацыі».

Доктар Пятровіч і яго калегі публікуюць сваё адкрыцьцё ў часопісе PLoS One.

Дасьледнікі вымералі апэрацыйныя здольнасьці, выкарыстоўваючы стандартызаваны тэст, які ацэньвае навыкі ў вырашэньні задач, творчы падыход і выпрацоўку стандартаў. Найвышэйшыя балы атрымалі футбалісты з самай элітнай лігі Швэцыі, а за імі гульцы зь ніжняга дывізіёну. Тыя, хто зусім ня грае у футбол, паказалі вынікі ніжэйшыя, чым дзьве папярэднія групы, якія прайшлі тэставаньне. Адрозьненьні былі істотнымі, — кажа доктар Петравіч.

Дасьледнікі адсочвалі некаторых з гульцоў на працягу двух сэзонаў, і выявілі, што тыя, хто мелі вышэйшыя вынікі тэстаў, рабілі больш галоў і перадач.

Пакуль незразумела, выпрацоўвае спартовец гэтыя здольнасьці на працягу доўгага часу, альбо атрымлівае ў спадчыну. «Вы ня можаце стаць добрым гульцом, калі ня маеце апэрацыйных здольнасьцяў, але ў той жа час заўсёды можаце палепшыць іх, калі будзеце шмат трэніравацца», — кажа доктар Петравіч.
XS
SM
MD
LG