Лінкі ўнівэрсальнага доступу

Пра гэта прэсавы сакратар галоўнай паўдзяржаўнай тэлекамунікацыйнай кампаніі Швэцыі і Фінляндыі Томая Ёнсан заявіў сёньня журналістам у Стакгольме.

Ён пацьвердзіў, што кампанія супрацоўнічае ня толькі з органамі дзяржбясьпекі Беларусі, але таксама і з спэцслужбамі такіх постсавецкіх краін як Азэрбайджан, Казахстан, Таджыкістан, Узбэкістан ды іншымі.

Паводле ягоных словаў, TeliaSonera павінна прытрымлівацца законаў тых краінаў, дзе яна працуе, а да таго ж у выпадку неабходнасьці даваць доступ спэцслужбам да інфармацыі сваіх кліентаў. Гэта правіла дзейнічае паўсюль, у тым ліку і ў Швэцыі, падкрэсьліў Ёнсан. Ён таксама дадаў:

«TeliaSonera пастаўляе тэхналёгіі, а яны могуць быць выкарыстаныя як у добрых, так і кепскіх мэтах».

Гэтае інтэрвію перадрукавала сёньня венскае выданьне Der Standard, а таксама шэраг іншых аўстрыйскіх ды эўрапейскіх СМІ. Скандал вакол супрацы TeliaSonera і спэцслужбаў аўтарытарных рэжымаў шэрагу постсавецкіх рэжымаў выйшаў па-за межы Швэцыі. Выданьні паведамляюць чытачам пра тое, як службы дзяржбясьпекі (у якасьці галоўнага прыкладу прыводзіцца КДБ Беларусі) атрымалі праз мабільнага апэратара поўную інфармацыю пра перапіску, званкі, месцазнаходжаньне, перамяшчэньні апанэнтаў рэжыму і як гэтыя зьвесткі сталі падставай для затрыманьняў ды арыштаў.

Таксама Der Standard перадрукаваў і рэакцыю міністра замежных справаў Швэцыі Карла Більта на тыя публікацыі ў швэдзкіх мэдыях, дзе журналісты апэлююць да адказнасьці ўраду, бо прыкладна больш за траціну акцыяў і галасоў TeliaSonera належаць менавіта швэдзкай дзяржаве. У размове з журналістамі міністар адзначыў, што ня трэба перабольшваць адказнасьць, бо дзяржаўная доля ў кампаніі ёсьць «мінарытарнай і тым больш мінарытарнай яна ёсьць за мяжой».

Тым часам кіраўнік праваабарончай арганізацыі Östgruppen Марцін Угла ў сваёй заяве называе кампанію і яе акцыянэраў «свайго роду саўдзельнікамі» таго ціску, які аказвае рэжым у Беларусі на дысыдэнтаў ды грамадзкіх актывістаў. Паводле ягоных словаў, сумесная доля акцыяў і галасоў у TeliaSonera швэдзкай ды фінскай дзяржаваў (37,3% належаць швэдам, а 13,7% — фінам) – гэта ўсё ж большасьць. Паколькі ўрад Швэцыі паўсюль заяўляе пра сваю падтрымку правоў чалавека, а ў канкрэтным выпадку не прытрымліваецца гэтага правіла, ён нясе поўную адказнасьць за сытуацыю, лічыць праваабаронца.

Акрамя таго, Марцін Угла называе абсурднымі словы прадстаўнікоў TeliaSonera адносна супрацы з спэцслужбамі асобных краінаў і павагі да іх заканадаўства.
«Гэтае разважаньне ня мае сэнсу, калі гаворка ідзе пра дыктатуры, дзе няма вяршэнства закона, дзе паліцыя ды ўлады самі зьдзяйсьняюць злачынствы», кажа кіраўнік швэдзкай Östgruppen.

Паказаць камэнтары

XS
SM
MD
LG