Лінкі ўнівэрсальнага доступу

Касьцюкевіч: раю кніжку Евы Вежнавец


Павал Касьцюкевіч на цырымоніі прысуджэньня літаратурнай прэміі Ежы Гедройца

Павал Касьцюкевіч на цырымоніі прысуджэньня літаратурнай прэміі Ежы Гедройца

На пытаньні Радыё Свабода адказаў пісьменьнік Павал Касьцюкевіч, першы ляўрэат літаратурнай прэміі Гедройца.

Знаткевіч: Павал – вы б параілі чалавеку, які зусім не знаёмы з вашай творчасьцю, пачынаць вас чытаць з новай, другой кніжкі «Зборная РБ па негалоўных відах спорту» ці, так бы мовіць, па-парадку – спачатку варта прачытаць вашую дэбютную кнігу «Душпастырскія спатканьні для дачнікаў»?

Касьцюкевіч: Напэўна, пачынаць з першай. Там я яшчэ, здаецца, шукаў як пісаць, што пісаць. У другой кнізе я ўжо менш сумняваўся, як гэта павінна выглядаць, а ў першай - пошук.

Знаткевіч: На нашай старонцы ў фэйсбуку мы папрасілі людзей задаць вам пытаньні – Наста Рэзьнікава пытаецца: наколькі аўтабіяграфічныя аповеды ў "Зборнай РБ"?

Касьцюкевіч: Я лічу, што літаратура – гэта прыдумка, і ня думаю. што варта шукаць нейкія карані. Канешне, літаратура вырастае з рэчаіснасьці, але вырастае нешта іншае, ня тое, што было ў зерні, у зямлі. Таму ня раю шукаць нейкіх аўтабіяграфічных рысаў. Магу сказаць, што нешта перажыў, нешта было падобнае. Спадзяюся, гэта добра прыхавана.

Знаткевіч: Павал Анціпаў піша ў фэйсбуку: "Дзякуй Паўлу за стыль! Я перакладаў некалькі ягоных апавяданьняў на расейскую, гэта сапраўды захапляльна і прымушае перакладчыка выйсьці з рэжыму гугл-транслэйта. Як зьявілася ідэя аддаць частку прэміі Каваленку? Якую частку?"

Касьцюкевіч: Частка, відаць, не такая ўжо і вялікая, але нешта будзе. Бо трэба, канешне, па-першае, дапамагчы яго сям'і, а па-другое, спадзяюся, што гэтым сваім узгадваньнем я прымусіў і некага іншага ўспомніць гэтага чалавека, які цяпер за нас за ўсіх прымае пакуты.

Знаткевіч: А як Вы зьбіраецеся гэта зрабіць?

Касьцюкевіч: Ну ёсьць людзі добрыя, навошта ж выдаваць усе хады, як можна гэта зрабіць.

Знаткевіч: Вы сам каму б аддалі прэмію Гедройца – неабавязкова сярод намінантаў.

Касьцюкевіч: Я ўжо пра гэта казаў, што ў нас недзе ў годзе 2005-2007 быў такі невялікі рэнэсансік прозы, слаба заўважаны чамусьці. Вось усё круціцца зараз вакол прэміі.. Прэмія – гэта ўсё ж каб ўзгадаць, што ёсьць такое – цікавая беларуская проза. І вось я проста параіў бы прачытаць кнігу Евы Вежневец "Шлях дробнай сволачы". Там такая моц і язва, якая вельмі адпавядае, відаць, сытуацыі, прычым не хвіліннай сытуацыі ў краіне, а аўры нашай краіны, і месцу, і настрою, і, канешне, літаратуры беларускай. Там караценькія апавяданьні, але яны ўражваюць.

Слухаць гутарку цалкам:
XS
SM
MD
LG