Лінкі ўнівэрсальнага доступу

«Сацыяльны кантракт паміж вязьнем і канваірам»


Андрэй Вардамацкі

Андрэй Вардамацкі

Чаму масавая незадаволенасьць не ператвараецца ў беларускім грамадзтве ў масавы пратэст? З такім пытаньнем мы зьвярнуліся да кіраўніка сацыялягічнай лябараторыі НОВАК, прафэсара Андрэя Вардамацкага. У адказ ён прапанаваў цытату з адной са справаздачаў лябараторыі і 9 тэзісаў.

«Калі б аўтары Кама-Сутры ўбачылі, што робяць зь беларускім народам ─ зь яго згоды ─ яны б назвалі сябе дзецьмі, якія гуляюць у пясочніцы».

1. Адсутнасьць сацыяльнага досьведу жыцьця ва ўмовах дэмакратыі;
2. Беларусь найбольш інтэнсіўна дэлегавала найлепшыя кадры ў Маскву ─ ўсесаюзны вяршказдымальны апарат;
3. Самае сумнае наступства 2-й сусьветнай вайны ─ не забойства мільёнаў, самае сумнае ─ забіты нацыянальны характар;
4. Супярэчнасьць паміж узроўнем прафэсійнай кваліфікацыі і ўзроўнем грамадзянскай актыўнасьці і сьвядомасьці ─ галоўная рыса беларускай масавай сьвядомасьці;
5. Беларусь ─ зборачны цэх СССР. Ён заўсёды загружаны ─ таму патрэбная прафэсійная кваліфікацыя, а не прадпрымальнасць;
6. Разбурэньне Лукашэнкам грамадзянскай супольнасьці у РБ мае больш інтэнсіўны характар, чым было ў СССР;
7. Адбылося разбурэньне сацыяльнага кантракту;
8. Беларускі сацыяльны кантракт цяпер ─ кантракт паміж канваірам і вязьнем.
9. Грамадзянская супольнасьць Беларусі здольная да хуткага рэфарматынгу, самааднаўленьня. Трэба толькі адчуваньне мінімальнай бясьпекі ці хаця б маленькая перамога-посьпех. Гэта паказала колькасьць людзей, якія выйшлі на Плошчу 19 сьнежня 2010 году.

Паказаць камэнтары

XS
SM
MD
LG