Лінкі ўнівэрсальнага доступу

Муамар Кадафі, якому цяпер (як мяркуецца) 68 гадоў, кіруе Лібіяй 41 год. Нарадзіўся ў сям’і бэдуіна, атрымаў адукацыю ў Лібіі і Англіі (зьвесткі пра яго спэцыялізацыю разыходзяцца). Будучы капітанам, прыйшоў да ўлады 1 верасьня 1969 году ў выніку вайсковага перавароту.

Біяграфія і кар'ера


Кароль каралёў, Прарок з пустыні, Кіраўнік Вялікай Лібійскай Рэвалюцыі, Лідэр Арабскай Джамагірыі – некалькі зь яго ўласнапрысвоеных тытулаў.

Кадафі на Саміце афрыканскіх дзяржаваў у Адыс-Абэбе, 2009
На працягу дзесяцігодзьдзяў усталяваў у краіне культ сваёй асобы і жорсткі рэпрэсіўны апарат. Забараніў палітычныя партыі і папярэдзіў кожнага, хто паспрабуе палітычна аб’яднацца: “Я магу ў любы момант паслаць іх у Народны суд і Народны суд пакарае іх сьмяротнай карай паводле закону, таму што пакараньне – лёс кожнага, хто засноўвае палітычную партыю” (з прамовы 1974 г.).

У 1976 загадаў пакараць 22 афіцэры за спробу перавароту.
Многія пакараньні, павешаньні паказваліся па тэлебачаньні.

У 1980-я гады пашырыў перасьлед і забойствы сваіх апанэнтаў, якіх назваў “бадзяжнымі сабакамі”, і за межы краіны.

Адкрыта падтрымліваў тэрарыстычныя групы, за што заслужыў прыхільнасьць камуністаў савецкага блёку (тройчы наведваў СССР, сустракаўся з Леанідам Брэжневым і Міхаілам Гарбачовым, Густаў Гусак прысвоіў Кадафі найвышэйшую узнагароду Чэхаславаччыны – ордэн Белага Льва).

У 1984 перажыў чарговую спробу перавароту. Арыштаваныя тысячы людзей, невядомая колькасьць пакараная.

У 1988 абвясьціў масавую амністыю, праз год ізноў пачаўшы масавыя рэпрэсіі.

У 1993, пасьля чарговай спробы перавароту, пачаў пэрыядычныя чысткі ў арміі, замяняючы патэнцыйных супернікаў ляяльнымі асобамі.

У 2000 ўпершыню сустрэўся з Аляксандрам Лукашэнкам падчас яго афіцыйнага візыту ў Трыпалі. Лукашэнка назваў Кадафі сваім новым партнэрам у Афрыцы.

У 2003 Лібія ўзяла на сябе адказнасьць за выбух пасажырскага самалёту над Локербі (Шатляндыя, 1988), калі загінула 270 чалавек. Кадафі пагадзіўся выплаціць кампэнсацыі сем’ям ахвяраў.

Кадафі ў Менску, 2008
У лістападзе 2008 наведаў зь візытам Менск, падпісаны шэраг пагадненьняў пра двухбаковае супрацоўніцтва, у тым ліку паміж ведамствамі дзяржаўнай інфармацыі.

У часе лютаўскага народнага паўстаньня 2011 аддаў загады арміі страляць у дэманстрантаў, у тым ліку з паветра, а тых вайскоўцаў, хто адмовіцца, караць сьмерцю.

У заяве па тэлебачаньні 22 лютага паабяцаў бараніць сваю ўладу да апошняй кроплі крыві.

Сямейны клан


WikiLeaks публікуе дакумэнты пра спрэчкі сыноў Кадафі, дзе згадваецца Менск.

Муамар Кадафі
паходзіць зь сям’і бэдуінаў-качэўнікаў з племені аль-кадафа. Дата яго нараджэньня 1940 або 1942 год. Кадафі жаніўся двойчы і мае восем уласных дзяцей – сем сыноў і дачку.

Шлюб зь першай жонкай Фаціхай трываў усяго шэсьць месяцаў, пасьля разводу Кадафі забраў ад яе свайго першага сына Мухамада. Цяпер старэйшы сын узначальвае Нацыянальны алімпійскі камітэт, а таксама кантралюе пошту і тэлекамунікацыі.

Софія Кадафі зь дзецьмі, 1986
З другой жонкай, Софіяй, у Кадафі шэсьць сыноў і адна дачка.
Адзіная дачка Аіша – юрыст па адукацыі, падчас суду над Садамам Хусэйнам брала ўдзел у яго абароне, пазьней ад імя дабрачыннага фонду ўзнагародзіла ірацкага журналіста, які кінуў чаравік у Дж. Буша.

Сыны, як і ў кожнай сям’і, падзяліліся на “добрых і неслухаў”. Ганібал або Саадзі (прафэсійны футбаліст) не раз апыналіся ў цэнтры скандалаў за мяжой, зьвязаных зь іх агрэсіўнымі паводзінамі.

Сайф-аль-Іслам Кадафі
Найбольш уплывовыя сярод сыноў Сайф-аль-Іслам (у перакладзе імя азначае “меч ісламу”) і Мутасім, асабісты дарадца бацькі ў галіне бясьпекі. Сайф-аль-Іслам атрымаў эўрапейскую адукацыю (скончыў Лёнданскую школу эканомікі) і лічыўся найбольш верагодным пераемнікам Муамара Кадафі. Менавіта ён у нядзельным выступе па тэлебачаньні заявіў, што патопіць у крыві ўсіх, хто спакусіцца на ўладу яго бацькі.

Да кульмінацыйных падзеяў лібійскага паўстаньня сайт WikiLeaks апублікаваў урыўкі дыпляматычнай перапіскі першага пасла ЗША ў Лібіі Джэйна Крэца з 2009 году. Згодна з крыніцамі дыплямата, паміж членамі клану Кадафі існуюць суперніцтва, сваркі і нецярпімасьць. Так, у прыватнасьці, паводле крыніцы, “Сайф абураўся з той нагоды, што Мутасім суправаджаў Муамара Кадафі ў часе яго візытаў у Маскву, Менск і Кіеў ... і адыгрываў ключавую ролю у перамовах пра патэнцыйныя кантракты на ўзбраеньні”.

Паказаць камэнтары

XS
SM
MD
LG