Лінкі ўнівэрсальнага доступу

Сьнежны мур на гарадзенскім аўтарынку


На гарадзенскім аўтарынку.

На гарадзенскім аўтарынку.

Гарадзенскі аўтарынак вядомы ва ўсёй Беларусі. Горад памежны і для многіх гарадзенцаў бізнэс на машынах, прывезеных з Польшчы, Нямеччыны, ды іншых краінаў — традыцыйная справа. У зьвязку са зьменай мытных збораў за аўтранспарт, цяперашніх і плянаваных, пачалі расьці цэны. Што сёньня адбываецца на гарадзенскім аўтарынку?

Карэспандэнт: «Вядомы аўтамабільны рынак у Горадні — гэта, уласна кажучы, старая ўязная дарога ў горад з боку Менску, уздоўж якой выстаўленыя абапал машыны. І зараз я пацікаўлюся ў наведнікаў: ці набыў сёньня хто-небудзь машыну, такую, якую хацеў?»

Малады спадар: «Няма больш рынку, нічога ня выбралі, хацелі тысяч за сем даляраў прыкладна».

Ягоная жонка: «Падаражэць не падаражэла, але за такія грошы нічога цікавага няма. Я хацела маленькую, але нічога такога няма. Усё старое».

Спадар: «Машын менш стала і выбар меншы, у асноўным „дызэлі“ тут, бэнзынавую знайсьці цяжкавата, расход паліва амаль аднолькавы стаў, літар-два розьніца, то цяпер лепей бэнзынавую купляць. Я шукаў „Опэль-зэфір“, знайшоў толькую адную на бэнзыне. Малы выбар нават паводле марак машын».

Ягоны сын: «А я сабе ўжо набыў у мінулыя выходныя узяў „БМВ“, „пяцёрку“ за 7100, 1998 год. А бацька таксама мае, але другую цяпер бярэ. Адную знайшлі, можа падумаем, ды вернемся».

Іншы спадар: «Цэны вялікія, ня выбраў».

Міліцыянт: «Мужчына, вы тут прыстаеце зь мікрафончыкам».

Карэспандэнт: «Вось падышоў старшы прапаршчык, а я журналіст, цікаўлюся ў людзей — ці хто-небудзь купіў машыну? А ў вас якія зьвесткі?»

Міліцыянт: «Няма ў мяне ніякіх зьвестак...»

Спадар: «Няма клясычных марак — „аўдзі“, „мэрсаў“, будзем езьдзіць на тых, што маем».

На гарадзенскім аўтарынку прадаўцы машын грэюцца ля вогнішча ў «сьнежнай фартэцыі».

Карэспандэнт: «Вось цікавая сцэна: я ўбачыў мужчынаў, якія пабудавалі мур са сьнежных камякоў, паставілі мангал, мяхі з драўляным вугалем, зрабілі вогнішча і грэюцца. І яны мне сказалі, што побач стаяла машына, якая ад’ехала, яе прадалі. Побач тут аўтобус „Рэно-мастэр“ 2004 году, каштуе 12800 умоўных адзінак: гідраўзмацняльнік, паліўны бак на 110 літраў і іншыя рэчы. Міма мяне праяжджае машына, на шыбе напісана — „прадаецца“, гэта „Аўдзі-6“, 2001 год, 12500 тысяч умоўных адзінак. Вось людзі цікавяцца, рзглядаюць „Опэль-вэктра“, цана 6750, год выпуску 2000-ы. Можна канстатаваць, што гарадзенскі аўтамабільны рынак яшчэ не памёр, машыны стаяць, людзі ходзяць, прыглядаюцца, але ўражаньне такое, што купляюць няшмат, менавіта пра гэта гаварылі самі наведнікі аўтарынку».
XS
SM
MD
LG