Лінкі ўнівэрсальнага доступу

fat1901

Думаю, ніхто не заспрачаецца, што колькасьць грамадзянаў, якія абралі на мінулым перапісе роднай мовай беларускую, будзе крыху адрозьнівацца ад рэальных лічбаў. Магчыма, нехта пазначыў такі варыянт адказу з уласных патрыятычных настрояў, нехта паддаўся агітацыі нацыянальна арыентаваных плыняў, а некаторыя сапраўды часам карыстаюцца (ці хацелі б карыстацца) мовай, але з розных прычынаў беларуская не зьяўляецца дамінуючай у іхным асяродку. Моўнае пытаньне было і застаецца надзённым, але ж факт застаецца фактам — існуюць беларусы, якія стала карыстаюцца белмовай у рэальным і віртуальным жыцьці. Насамрэч, я ня ставіў задачай падлічыць усіх беларускамоўных удаваў у папугаях, а хацеў паразважаць пра белмову як сродак міжполавых стасункаў.
потым не ўзьнікае пытаньняў, як назваць дзетак (“Усё ж такі Дамінік ці Леапольдушка?” ...

Чытаючы блогі і часам кантактуючы зь дзеўкамі і хлопцамі з рэальнай прасторы, я прыйшоў да высновы, што праблема пошуку сваёй паловы паўстае для беларускамоўнай тусоўкі асабліва востра. Большая частка зь іх катэгарычная ў моўным пытаньні — хочацца, каб муж (жонка/каханак/блізкі сябар) таксама размаўляў па-беларуску. Маўляў, так зручней і прыемней. Дый потым не ўзьнікае пытаньняў, як назваць дзетак (“Усё ж такі Дамінік ці Леапольдушка?”). Іншыя менш патрабавальныя: галоўнае, каб “чалавек быў харошы”, а мужа ці жонку, сьцьвярджаюць яны, можна і ў сям'і “абеларусіць”. Як бы там ні было, а мова ўсё адно зьяўляецца адным з важных прыярытэтаў пры стварэньні сям'і.

Дзе ж адшукваюць белмоўных мачо шматлікія выпускніцы філфакаў? Дзе заўгодна, але не на ўласным факультэце :) Магчыма, некаторыя сапраўды адчайваюцца і выбіраюць “сініцу ў руках” з наяўных пад бокам кавалераў. Як там казаў Лявон Вольскі: “П'яны-п'яны, а нармальны!” :) А іншыя чакаюць свой пунсовы ветразь у выглядзе хай сабе лысенькага і невысокага, але ж такога жаданага Чалавека з акадэмічнымі ведамі беларускай мовы.

Неадназначнасьць адказу на пытаньне, дзе шукаць сваю беларускую палову, спарадзіла некалькі сайтаў знаёмстваў, арыентаваных, у першую чаргу, на беларускамоўных наведвальнікаў. Сярод вядомых мне адрасоў — Mara.by і Spatkanne.by-eu.com (апошні — адносна сьвежы і, на маю думку, пэрспэктыўны праект). Калыскай беларускамоўных чатэраў з упэўненасьцю можна лічыць Хатку, якая добры дзесятак год была пляцоўкай усталяваньня кантактаў моладзі.

У жыцьці, як вядома, усё вырашае выпадак. Часам дастаткова аднаго-двух словаў ці кінутага позірку, каб усё перавярнулася з ног на галаву. Аднак харошы плян таварыша Жукава і парада сяброў ня будуць лішнімі і ў пытаньнях сям'і і сэксу. Так, у беларускім сэгмэнце ЖЖ з посьпехам праходзяць абмеркаваньні пытаньняў, на якой мове пары размаўляюць у ложку, дзе і пры якіх абставінах людзі пачынаюць кантактаваць, “хлопец ці мова?” і іншыя. Значыць, жыве наша справа. Значыць, будзем жыць і мы :) Міру вам і каханьня… з нацыянальным калярытам!

РЫГОР БАРАДУЛІН. ЯК БЕЛАРУСЫ СЭКСАМ ЗАЙМАЮЦЦА

Павел Лансэлот-Валатоўскі


Нарадзіўся ў 1981 у радзільні. Займаюся кампутарнымі і калякампутарнымі справамі ў Мінску. Часам папісваю ў інтэрнэт, часам нешта пачытваю. Прапагандую здаровы лад жыцьця. Ганаровы чалец Беларускай Джэдайскай ложы.

Навошта я пішу блог?

Блог быў створаны для занатоўваньня каштоўных думак, народжаных маёй сьветлай галавой. Часам перачытваю тое, што пісалася, напрыклад, год-два таму, і ня веру, што гэта ўсё маё :) Столькі новага! Таму і іншым раю: занатоўвайце, занатоўвайце! Дзеці вам скажуць “Дзякуй”.

Што больш за ўсё я люблю ў блогах?

Люблю блогі за зручнасьць камунікаваньня.

Што больш за ўсё я не люблю ў блогах?

Хамства і глупства. А яшчэ не люблю, калі не разумеюць гумару. Хаця гэта і ёсьць глупства.

Пяць блогаў, якія я раю наведаць:

http://euga.livejournal.com — камсамолка, спартсмэнка і літаратарка Аксана Пятроўна Бязьлепкіна. Чалавек, які любіць жыць і сьмяяцца зь нягодаў. Аксана Пятроўна ведае кітайскую і не саромеецца размаўляць пра стасункі і сэкс. Шчыра раю наведаць ейны блог.

http://balachon.livejournal.com — аб'ект мрояў беларускамоўных нежанатых паненак Сяргей Балахонаў. Літаратар, аніматар, саліст, рамантык і выкладчык гісторыі з Гомелю. З імпэтам Дон-Кіхота змагаецца зь няшчырасьцю, аголенасьцю і бяззубасьцю беларускай літаратуры. Дарэчы, пасьпяхова.

http://volat.livejournal.com — дыямэнт айчыннага блогінгу, хросны бацька цынізму і праўдзівасьці белЖЖ. Больш нічым ня вылучыўся, аднак нават за гэта варты ўвагі.

http://lionellia.livejournal.com — зорка нябачнага фронту ЖЖ, аматарка аўтамабіляў зь вялікімі рухавікамі Тацьцяна Сяргееўна. Ведае ўсе тонкасьці стылістыкі белмовы і стасункаў з мужчынамі. Жорстка “пракідвае” пікапэраў і лузэраў, займаецца ўсходнімі танцамі і піша пра глыбінныя сакрэты дамскага сэрца.

http://andorac.livejournal.com — журналіст газэты “Наша Ніва” Зьміцер Панкавец. Аматар футболу і жорсткіх формаў этыкету, сэрцаед і вандроўнік, цікавы суразмоўца. Ня паліць, не жанаты.

Паказаць камэнтары

XS
SM
MD
LG