Лінкі ўнівэрсальнага доступу

Да 1 сьнежня Гарадзенскі аблвыканкам мае прыняць новае рашэньне “Аб устанаўленьні межаў пагранічнай зоны і пагранічнай паласы на тэрыторыі вобласьці”.


Папярэдняе прымалася ў 1994 годзе, ім была афіцыйна усталяваная рэжымная зона на мяжы зь Літвой, уздоўж польскай мяжы такая зона яна існавала з савецкага часу бязь зьменаў. Сёньня прапануецца некаторыя населеныя пункты ў памежжы зь дзьвюма названымі краінамі выключыць з зоны, але адначасова іншыя будуць уключаны ў яе ўпершыню.

Восем раёнаў Гарадзеншчыны мяжуюць з Польшчай і Літвой, і ў пяці зь іх мяркуецца ўключыць у памежную зону новыя вёскі. Хаця чыноўнікі не адмаўляюць, што ў прынцыпе існуе імкненьне зьмяншаць яе. Напрыклад, будзе адкрыты свабодны доступ на станцыю Парэчча на поўначы Гарадзенскага раёну, дзе функцыянуе вядомая санаторыя.

“Сытуацыя такая: рашэньне ўжо гатова, адпраўлена на ўзгадненьне ў раённыя выканаўчыя камітэты, хто завязаны на мяжу, у Дзяржкамітэт памежных войскаў. І як будзе атрымана ўзгадненьне, будзем яго прапаноўваць на зацьверджаньне. Мы нават праводзілі паседжаньне камісіі па памежнай палітыцы, там разглядалі гэтую ўсю справу”, – сказаў нашаму радыё начальнік аддзелу кантролю і рэжымна-сакрэтнай дзейнасьці Гарадзенскага аблвыканкаму Алег Недзялюк.

Калі рашэньне будзе падпісанае, яго накіруюць у Мін’юст на экспэртызу, паведаміў спадар Недзелюк:

“Чаму пайшла размова аб новым рашэньні? Па-першае, сама зона цяпер зьменшылася… Раней траплялася: населены пункт у самой зоне знаходзіцца, а яго самога ў рашэньні няма, былі такія спрэчныя пытаньні. Памежнікі затрымалі чалавека, а ён кажа, што ён ня ў зоне, а яны, што ў зоне”.

А як глядзяць на памежную зону самі гарадзенцы? Ці патрэбная яна ўвогуле ў такім выглядзе, як за савецкім часам? Меркаваньне жыхара Горадні прафэсара Алеся Краўцэвіча:

“Рэч у тым, што я сутыкаўся з ахоўным рэжымам пагранічнай зоны недалёка Горадні і маё ўражаньне такое, што гэта савецкі рудымэнт у такім выглядзе, у якім яна сёньня функцыянуе. Гэта рудымэнт Савецкага Саюзу, жалезнай заслоны, калі савецкія грамадзяне не павінны былі выяжджаць у вольны сьвет. Я думаю, што нашая ўлада з радасьцю нас ізноў тармазнула б, каб мы апынуліся за жалезнай заслонай, але часы зьмяняюцца”.

Прафэсар Краўцэвіч працягвае:

“Калі так ужо хочацца зону пагранічную мець, то хай бы хапіла пашпарта з прапіскай ці рэгістрацыяй: я мясцовы чалавек, я гарадзенскі жыхар. І калі ад майго дому за паўтара кілямэтра знаходзіцца возера, якое на пяцьсот мэтраў знаходзіцца ўнутры гэтай зоны, і я ў сьпёку паехаў зь дзецьмі пакупацца, і памежнікі злавілі і хацелі арыштаваць, але ўрэшце адпусьцілі, сапсаваўшы ўвесь нядзельны настрой, дык гэта ненармальна. Ад каго гэтая зона? Ад капіталістычнага сьвету? Ад “імпэрыялізму” польскага? Ад каго? Гэта ідыятызм, рудымэнт СССР”.

Паказаць камэнтары

XS
SM
MD
LG